بررسی آماری سن بازنشستگی مردان و زنان در کشورهای مختلف جهان بر اساس دادههای OECD و مقایسه جایگاه ایران با میانگین جهانی و کشورهای توسعهیافته.
موضوع سن بازنشستگی و پایداری صندوقهای بازنشستگی یکی از چالشهای اقتصادی و اجتماعی مهم در سراسر جهان است. آمارهای سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) نشان میدهد که کشورهای مختلف متناسب با هرم جمعیتی، امید به زندگی و شرایط اقتصادی خود، قوانین متفاوتی را برای سن بازنشستگی مردان و زنان وضع کردهاند.
میانگین جهانی سن بازنشستگی
بر اساس آخرین دادههای منتشر شده، میانگین جهانی سن بازنشستگی برای مردان برابر با ۶۴.۷ سال و برای زنان برابر با ۶۳.۶ سال است. این ارقام نشاندهنده تمایل کشورهای توسعهیافته و در حال توسعه به افزایش سن بازنشستگی به منظور کاهش فشار مالی بر صندوقهای حمایتی است.
کشورهای دارای بالاترین سن بازنشستگی
بررسی آمارها نشان میدهد که کشورهای شرق آسیا و آمریکای شمالی بالاترین سن بازنشستگی را به خود اختصاص دادهاند:
- مردان: کشور شیلی با ۶۹ سال، کره جنوبی با ۶۷.۴ سال، آمریکا با ۶۷.۳ سال و ژاپن با ۶۶.۹ سال در صدر جدول قرار دارند.
- زنان: کره جنوبی با ۶۹.۷ سال، ژاپن با ۶۷.۴ سال، آمریکا با ۶۶.۷ سال و شیلی با ۶۶.۲ سال بالاترین سن بازنشستگی زنان را ثبت کردهاند.
جایگاه ایران و کشورهای خاورمیانه در جدول بازنشستگی
در نقطه مقابل کشورهای توسعهیافته، ایران و برخی کشورهای همسایه کمترین سن بازنشستگی را دارند:
- ایران: سن بازنشستگی برای مردان ۵۱.۵ سال و برای زنان ۵۱ سال است که فاصله بسیار زیادی با میانگین جهانی دارد.
- عربستان سعودی: با ثبت سن ۴۷ سال برای هر دو گروه مردان و زنان، در پایینترین بخش این رتبهبندی قرار گرفته است.
جمعبندی
پایین بودن سن بازنشستگی در ایران (حدود ۱۲ تا ۱۳ سال کمتر از میانگین جهانی) یکی از عوامل اصلی ناترازی شدید در صندوقهای بازنشستگی کشور به شمار میرود. در حالی که کشورهای پیشرفته با افزایش امید به زندگی، سن بازنشستگی را به مرز ۷۰ سال نزدیک میکنند، اصلاحات پارامتریک در قوانین بازنشستگی ایران همچنان به عنوان یک ضرورت اقتصادی مطرح است.
