بررسی دقیق آمار جمعیت بومی و مهاجر در کشورهای حاشیه خلیج فارس شامل عربستان، امارات، قطر، کویت، عمان و بحرین به همراه کشورهای مبدا تامینکننده نیروی کار
کشورهای حوزه خلیج فارس به دلیل توسعه سریع اقتصادی و نیاز مبرم به نیروی کار، به یکی از بزرگترین مقاصد مهاجرتی جهان تبدیل شدهاند. بر اساس آمارهای رسمی، بیش از نیمی از کل جمعیت کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس را کارگران مهاجر خارجی تشکیل میدهند که بخش عمدهای از آنها از کشورهای جنوب آسیا به این منطقه مهاجرت کردهاند.
سهم جمعیت بومی و مهاجر در کشورهای خلیج فارس
بررسی ساختار جمعیتی این کشورها نشان میدهد که در برخی از آنها، جمعیت بومی سهم بسیار ناچیزی دارد:
- عربستان سعودی: از کل جمعیت ۳۷ میلیون نفری، ۲۰.۵ میلیون نفر بومی و ۱۶.۵ میلیون نفر مهاجر هستند.
- امارات متحده عربی: از جمعیت ۱۱.۵ میلیون نفری، تنها ۱.۵ میلیون نفر بومی بوده و ۱۰ میلیون نفر را مهاجران تشکیل میدهند.
- کویت: از جمعیت ۴.۸ میلیون نفری، ۱.۵ میلیون نفر بومی و ۳.۳ میلیون نفر مهاجر هستند.
- قطر: از جمعیت ۳.۲ میلیون نفری، تنها ۳۳۰ هزار نفر (۰.۳۳ میلیون) بومی و ۲.۸۷ میلیون نفر مهاجر هستند.
- عمان: از جمعیت ۴.۷ میلیون نفری، ۲.۸ میلیون نفر بومی و ۱.۹ میلیون نفر مهاجر هستند.
- بحرین: از جمعیت ۱.۵۸ میلیون نفری، ۷۴۰ هزار نفر بومی و ۸۴۰ هزار نفر مهاجر هستند.
کشورهای اصلی تامینکننده نیروی کار خارجی
کشورهای شبهقاره هند شامل هندوستان، بنگلادش و پاکستان اصلیترین منابع تأمین نیروی کار برای این بازارها هستند. آمار مهاجران به تفکیک کشورهای مقصد به شرح زیر است:
- عربستان: بنگلادش با ۲.۶ میلیون، هند با ۲.۳ میلیون و پاکستان و یمن هر کدام با ۲.۲ میلیون نفر بزرگترین گروههای مهاجر هستند.
- امارات: هند با ۴.۴ میلیون و پاکستان با ۱.۹ میلیون نفر در صدر قرار دارند.
- کویت: هند با ۱.۱ میلیون و مصر با ۰.۶ میلیون نفر بیشترین سهم را دارند.
- قطر: هند با ۰.۷ میلیون و بنگلادش و نپال هر کدام با ۰.۴ میلیون نفر بیشترین مهاجر را دارند.
- عمان: هند با ۰.۸ میلیون و بنگلادش با ۰.۷ میلیون نفر اصلیترین تامینکنندگان نیرو هستند.
- بحرین: هند با ۰.۳ میلیون نفر بزرگترین گروه مهاجر را به خود اختصاص داده است.
جمعبندی
آمارهای فوق نشاندهنده وابستگی شدید ساختار اقتصادی و جمعیتی کشورهای حاشیه خلیج فارس، بهویژه امارات و قطر، به نیروی کار خارجی است؛ به طوری که در این دو کشور، جمعیت بومی عملاً در اقلیت محض قرار دارد.
