در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
گزارش آماری شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور وضعیت حداکثر ظرفیت منابع تامین آب شهری و روستایی 1402 1403 را به تفکیک استان‌ها و شرکت‌های تابعه نشان می‌دهد. این ارزیابی ساختار توزیع ظرفیت‌های تولید و بهره‌برداری آب را در بخش‌های شهری و مناطق روستایی کشور در دوره مذکور ترسیم می‌کند.
بررسی مقادیر ثبت‌شده نشان می‌دهد که استان تهران با ثبت ظرفیت تامین آب شهری معادل 1979.28 واحد، بالاترین رقم را در میان تمامی شرکت‌ها داراست. در نقطه مقابل، در بخش روستایی، استان آذربایجان شرقی با ظرفیت 588 واحد، در رتبه نخست ظرفیت تامین قرار گرفته است.
بررسی داده‌های مربوط به آمار بخش شهری حاکی از تمرکز بالای ظرفیت در چند شرکت بزرگ استانی است. پس از تهران با رقم 1979.28، شرکت آب و فاضلاب خوزستان با ظرفیت 888 واحد و اصفهان با 435.09 واحد در رتبه‌های بعدی حجم تامین آب شهری قرار دارند.
در رده‌های میانی و کلان‌شهری، شرکت‌های آذربایجان شرقی با 366.9، البرز با 318.43، مشهد با 316.51 و مازندران با 284.6 واحد ظرفیت ثبت کرده‌اند. کمترین ظرفیت ثبت‌شده برای بخش شهری مربوط به سیستان و بلوچستان با 18.71 و پس از آن کاشان با 53.46 و ایلام با 55.74 واحد است.
توزیع حداکثر ظرفیت تامین در بخش روستایی الگوی متفاوتی را در مقایسه با بخش شهری ثبت کرده است. طبق داده‌های پایگاه آمارفکت، استان خوزستان با 326 واحد و استان‌های لرستان با 276 واحد و اردبیل با 275 واحد، پس از آذربایجان شرقی بالاترین ظرفیت منابع روستایی را در اختیار دارند.
در بخش دیگری از جدول، استان آذربایجان غربی دارای ظرفیت روستایی 249، کرمان 216.6 و خراسان رضوی 202.99 واحد است. کمترین ظرفیت‌های روستایی به استان تهران با 5.41، کاشان با 6.81 و سیستان و بلوچستان با 8.46 واحد اختصاص دارد.
نگاهی مقایسه‌ای به حداکثر ظرفیت منابع تامین آب شهری و روستایی 1402 1403 نشان می‌دهد که در استان‌هایی نظیر آذربایجان شرقی (شهری 366.9 در برابر روستایی 588)، اردبیل (شهری 102.95 در برابر روستایی 275)، لرستان (شهری 151.92 در برابر روستایی 276) و یزد (شهری 88.67 در برابر روستایی 127.84)، ظرفیت تامین منابع روستایی از بخش شهری بیشتر است. در مقابل، در مراکز پرجمعیتی مانند تهران، اصفهان، البرز و شیراز، سهم عمده ظرفیت تامین متمرکز بر شبکه شهری است.
آمارهای مشابه در همین حوزه
