در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
بازه آماری
1403
منبع رسمی
مرکز آمار ایران
بررسی سری زمانی نابرابری اقتصادی در مناطق شهری استان مازندران طی دو دهه گذشته، تصویر روشنی از تحولات ساختاری در نحوه توزیع هزینه‌ها و درآمدهای خانوار ارائه می‌دهد. این مجموعه داده بازه زمانی بیست‌ساله از سال ۱۳۸۴ تا ۱۴۰۳ را در بر می‌گیرد و تغییرات سالانه شاخص را در مناطق شهری این استان به ثبت رسانده است.
بر اساس ارقام ثبت‌شده، مقدار ضریب جینی مناطق شهری استان مازندران از رقم ۰.۴۱۴۱۴ در سال ۱۳۸۴ به رقم ۰.۲۸۰۵۹ در سال ۱۴۰۳ رسیده است. این روند بیانگر کاهش کلی نابرابری و توزیع متوازن‌تر هزینه‌ها در میان شهروندان مازندرانی در طول این دوره بیست‌ساله محسوب می‌شود.
در سال‌های میانی دهه هشتاد، این شاخص در سطوح بالاتری قرار داشت؛ به‌گونه‌ای که در سال ۱۳۸۵ بالاترین میزان در کل بازه با عدد ۰.۴۱۶۷۰ ثبت شد. پس از آن روند نزولی آغاز گردید و شاخص در سال ۱۳۸۶ به ۰.۳۹۹۱۶ و در سال ۱۳۸۷ به ۰.۳۴۸۹۷ کاهش پیدا کرد. این کاهش تدریجی در سال ۱۳۸۸ با عدد ۰.۳۳۷۲۴ و در سال ۱۳۸۹ با عدد ۰.۳۵۱۶۵ تثبیت شد.
با ورود به دهه نود، روند افت شاخص ادامه پیدا کرد. در سال ۱۳۹۰ ضریب جینی به ۰.۳۰۸۹۴ و در سال ۱۳۹۱ به رقم ۰.۲۹۱۰۰ رسید. این ارقام نشان‌دهنده ورود نابرابری به محدوده‌های کمتر از ۰.۳۰۰ برای نخستین بار در دوره مورد بررسی بود. برای دسترسی به تحلیل‌های جامع و سوابق تکمیلی می‌توان به پایگاه تحلیلی آمار مراجعه کرد.
در میانه دهه نود، تغییرات ملایمی در شاخص مشاهده می‌شود. مقدار شاخص در سال ۱۳۹۲ برابر با ۰.۳۰۰۵۹، در سال ۱۳۹۳ معادل ۰.۲۸۳۷۳ و در سال ۱۳۹۴ برابر با ۰.۲۸۵۴۶ ثبت گردید. بااین‌حال، در نیمه دوم این دهه مقدار شاخص بار دیگر شیب صعودی به خود گرفت؛ به‌طوری‌که در سال ۱۳۹۵ به ۰.۳۰۴۸۰، در سال ۱۳۹۶ به ۰.۳۲۲۳۲، در سال ۱۳۹۷ به ۰.۳۰۹۲۱ و در سال ۱۳۹۸ به ۰.۳۱۸۸۰ رسید.
در ادامه این موج، در سال‌های ۱۳۹۹ و ۱۴۰۰ ضریب جینی به ترتیب بر روی اعداد ۰.۳۳۶۷۸ و ۰.۳۳۹۰۷ قرار گرفت. با شروع سال ۱۴۰۱ این شاخص دوباره نزولی شد و به ۰.۳۰۱۹۱ رسید. بررسی این متغیرها در چارچوب مستندات آماری جامع‌تر از طریق درگاه آمارفکت اطلاعات تطبیقی سودمندی فراهم می‌آورد.
بررسی مقادیر پایانی این سری زمانی نشان می‌دهد که در سال ۱۴۰۲ ضریب جینی به ۰.۲۸۱۰۰ و در سال ۱۴۰۳ به کمترین مقدار بیست سال اخیر یعنی ۰.۲۸۰۵۹ رسیده است. فاصله میان بیشترین مقدار شاخص (۰.۴۱۶۷۰ در سال ۱۳۸۵) و کمترین مقدار (۰.۲۸۰۵۹ در سال ۱۴۰۳) برابر با ۰.۱۳۶۱۱ واحد است که حاکی از کاهش ۳۲.۶۶ درصدی نابرابری در توزیع هزینه‌ها طی این بازه زمانی طولانی است.
بر اساس این مشاهدات، رفتار ضریب جینی مناطق شهری استان مازندران نشان می‌دهد که پس از نوسانات دهه‌های گذشته، شاخص به سطوح کف تاریخی خود بازگشته و توزیع مصارف خانوارهای شهری این استان در مقایسه با سال‌های ابتدایی دهه هشتاد به الگویی همگن‌تر نزدیک شده است.
آمارهای مشابه در همین حوزه
