در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
بازه آماری
1395
منبع رسمی
مرکز آمار ایران
بررسی الگوهای مصرفی و هزینههای خانوار یکی از شاخصهای کلیدی در تحلیل وضعیت رفاهی و اقتصادی مناطق مختلف کشور است. در این گزارش، به بررسی آمار هزینه غیر خوراکی ناخالص سالانه یک خانوار شهری اردبیل در سال 1395 میپردازیم. این دادهها که توسط مرکز آمار ایران گردآوری شدهاند، تصویری دقیق از نحوه توزیع هزینههای غیرخوراکی در میان دهکها و گروههای مختلف درآمدی ارائه میدهند و میتوانند به عنوان مرجعی برای پژوهشهای اقتصادی مورد استفاده قرار گیرند. برای دسترسی به دادههای بیشتر میتوانید به آمار مراجعه کنید.
در سال 1395، خانوارهای شهری اردبیل در گروههای هزینهای متنوعی قرار داشتند. بر اساس دادههای موجود، متوسط هزینه غیرخوراکی برای گروهی که در پایینترین سطح هزینهای یعنی 75000 هزار ریال و کمتر قرار داشتند، معادل 34481 هزار ریال بوده است. در مقابل، برای خانوارهای واقع در بالاترین گروه هزینهای یعنی 600000 هزار ریال و بیشتر، این رقم به 693343 هزار ریال افزایش یافته است. این تفاوت معنادار نشاندهنده شکاف قابل توجه در هزینههای غیرخوراکی میان گروههای مختلف درآمدی در این استان است. تحلیلهای دقیقتر در آمارفکت نشان میدهد که چگونه تغییرات در گروههای هزینهای با افزایش متوسط پرداختی خانوارها همبستگی مستقیم دارد.
در گروههای میانی هزینهای، ارقام به تدریج افزایش مییابند. به عنوان مثال، خانوارهایی که در گروه 120000 تا 165000 هزار ریال قرار داشتند، به طور متوسط 89970 هزار ریال هزینه غیرخوراکی داشتهاند. همچنین در گروه 195000 تا 270000 هزار ریال، متوسط هزینه به 148087 هزار ریال رسیده است. این روند صعودی در تمامی گروهها مشاهده میشود و نشان میدهد که با افزایش سطح هزینههای سالانه، سهم هزینههای غیرخوراکی نیز به تناسب تغییر میکند.
در گروههای هزینهای بالاتر، شاهد جهشهای بیشتری در ارقام هستیم. برای گروه 360000 تا 480000 هزار ریال، متوسط هزینه غیرخوراکی 316554 هزار ریال ثبت شده است. در گروه بعدی یعنی 480000 تا 600000 هزار ریال، این مقدار به 458572 هزار ریال افزایش یافته است. این اعداد نشاندهنده تنوع گسترده در سبد هزینههای غیرخوراکی خانوارهای شهری اردبیل در سال 1395 است که تحت تأثیر عوامل مختلف اقتصادی قرار دارد.
تحلیل دادههای سال 1395 نشان میدهد که توزیع هزینههای غیرخوراکی در اردبیل از یک الگوی منطقی و صعودی پیروی میکند. با نگاهی به ارقام، مشخص است که بیشترین تمرکز هزینهها در گروههای میانی و بالا قرار دارد. این آمارها نه تنها وضعیت معیشتی خانوارها را در آن سال نشان میدهند، بلکه بستری برای مقایسه با سالهای دیگر و درک بهتر تغییرات قدرت خرید فراهم میکنند. درک این اعداد برای سیاستگذاران و پژوهشگران حوزه اقتصاد شهری بسیار حائز اهمیت است تا بتوانند برنامهریزیهای دقیقتری بر اساس واقعیتهای آماری داشته باشند.
آمارهای مشابه در همین حوزه