بررسی میزان دسترسی به خدمات سلامت و شاخص پوشش همگانی سلامت در کشورهای مختلف جهان بر اساس آمار بانک جهانی.
دسترسی عادلانه و همگانی به خدمات سلامت یکی از شاخصهای اصلی توسعهیافتگی و رفاه در هر جامعه به شمار میرود. سازمانهای بینالمللی مانند بانک جهانی با تعریف «شاخص پوشش همگانی سلامت» (UHC)، وضعیت کشورهای مختلف را در این زمینه ارزیابی میکنند. در این شاخص، امتیاز ۱۰۰ نشاندهنده بیشترین میزان پوشش و دسترسی به خدمات درمانی و امتیاز ۰ نشاندهنده کمترین میزان آن است.
کشورهای پیشرو در شاخص پوشش همگانی سلامت
بر اساس آمارهای منتشر شده توسط بانک جهانی، کشورهای توسعهیافته همچنان بالاترین میزان دسترسی به خدمات درمانی را به شهروندان خود ارائه میدهند. در میان کشورهای منتخب، کانادا با کسب امتیاز ۹۲ از ۱۰۰ در صدر جدول قرار دارد. پس از آن، کشور نروژ با امتیاز ۸۹ و کشورهای آمریکا و بریتانیا با امتیاز مشترک ۸۸ در ردههای بعدی ایستادهاند. کشور چین نیز با امتیاز ۸۵ عملکرد موفقی را در پوشش همگانی سلامت ثبت کرده است.
جایگاه ایران و کشورهای خاورمیانه در دسترسی به خدمات درمانی
بررسی وضعیت کشورهای منطقه خاورمیانه نشاندهنده تفاوتهای چشمگیر در زیرساختهای درمانی است. جمهوری اسلامی ایران با کسب امتیاز ۸۱ از ۱۰۰، وضعیت مطلوبی را در شاخص پوشش همگانی سلامت به ثبت رسانده است. ایران با این امتیاز، بالاتر از کشورهای همسایه و منطقه مانند ترکیه (۷۷)، اردن (۷۴)، عمان (۷۳) و عراق (۶۴) قرار گرفته است.
در میان کشورهای عربی حوزه خلیج فارس، کویت با امتیاز ۸۴ و عربستان سعودی با امتیاز ۸۳ عملکرد بهتری نسبت به ایران داشتهاند، در حالی که بحرین با امتیاز ۷۸ پایینتر از ایران قرار دارد. در انتهای این لیست، کشور افغانستان با امتیاز بسیار پایین ۴۲ قرار گرفته است که نشاندهنده بحران جدی در دسترسی شهروندان این کشور به ابتداییترین خدمات درمانی و بهداشتی است.
جمعبندی
آمارهای بانک جهانی نشان میدهد که اگرچه کشورهای ثروتمند و توسعهیافته همچنان پیشتازان ارائه خدمات سلامت باکیفیت هستند، اما برخی کشورهای در حال توسعه مانند ایران نیز توانستهاند با توسعه شبکههای بهداشتی و درمانی خود، به پوشش حمایتی مناسبی دست یابند. با این حال، کاهش فاصله با استانداردهای جهانی و بهبود کیفیت خدمات درمانی همچنان نیازمند سرمایهگذاریهای پایدار در بخش سلامت است.
