سهم 20 درصد کم هزینه ترین جمعیت در مناطق روستایی دهک وزنی

گزارش پیش رو به بررسی تحولات آماری مربوط به سهم 20 درصد کم‌هزینه‌ترین جمعیت در مناطق روستایی کشور می‌پردازد. این بازه زمانی که از سال 1363 آغاز شده و تا سال 1403 ادامه دارد، تغییرات ساختاری در توزیع هزینه‌ها میان دهک‌های وزنی پایین در نواحی روستایی را بازتاب می‌دهد که مرجع اصلی آن داده‌های آمار رسمی کشور است.

در ابتدای این بازه آماری یعنی در سال 1363، سهم 20 درصد کم‌هزینه‌ترین جمعیت در مناطق روستایی حدود 6.63 درصد بوده است. با گذشت چهار دهه و عبور از نوسانات اقتصادی مختلف، این شاخص در سال 1403 به عدد 6.81 درصد رسیده است که نشان‌دهنده تغییرات جزئی در سهم مصرفی این دهک‌ها در طول سالیان متمادی است.

بررسی نوسانات تاریخی در سهم دهک‌های پایین

بررسی دقیق‌تر داده‌ها نشان می‌دهد که این شاخص در سال 1369 به کمترین میزان خود در دهه‌های اولیه یعنی 5.20 درصد رسید. پس از آن روند متغیری مشاهده شد که در دهه 80 و ابتدای دهه 90 شمسی دچار تحولاتی گردید. به طوری که در سال 1392 این سهم به بیشترین مقدار ثبت شده در کل بازه زمانی، یعنی 7.77 درصد ارتقا یافت. برای دسترسی به تحلیل‌های بیشتر و دقیق‌تر، می‌توانید به بخش‌های تخصصی آمارفکت مراجعه کنید.

پس از سال 1392، روند سهم 20 درصد کم‌هزینه‌ترین جمعیت در مناطق روستایی دهک وزنی مجدداً با نوساناتی همراه بود. این عدد در سال 1395 برابر با 7.26 درصد بود و در سال‌های پایانی دوره آماری، یعنی سال 1400 و 1401، ارقامی معادل 6.74 و 6.89 درصد را ثبت کرد. این نوسانات به وضوح بیانگر پایداری نسبی در سهم این گروه جمعیتی در هزینه‌های کل روستایی است.

بینش آماری و جمع‌بندی تحلیل

مجموع ارقام گزارش شده از سال 1363 تا 1403 حکایت از آن دارد که سهم 20 درصد کم‌هزینه‌ترین جمعیت در مناطق روستایی دهک وزنی همواره در محدوده‌ای مشخص قرار داشته است. بیشترین نرخ در سال 1392 با 7.77 درصد و کمترین نرخ در سال 1369 با 5.20 درصد ثبت شده است. این اعداد نشان می‌دهند که با وجود تحولات کلان اقتصادی در کشور، الگوی سهم مصرفی این دهک در جوامع روستایی دچار تغییرات ساختاری بنیادین و مداوم نشده است.