جمعیت تحت پوشش آب روستایی 1403

بررسی وضعیت آبرسانی در نقاط پیرامونی کشور بر پایه تازه‌ترین اطلاعات شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور نشان‌دهنده گستره خدمات‌رسانی در سال‌های ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ است. داده‌های رسمی مربوط به ۳۴ شرکت آب و فاضلاب استانی و مستقل، ابعاد دسترسی ساکنان روستاها به شبکه تأمین آب پایدار را مشخص می‌کند و تنوع پوشش این خدمت زیرساختی را در بخش‌های مختلف سرزمین بازتاب می‌دهد.

طبق این داده‌ها، شاخص جمعیت تحت پوشش آب روستایی در سطح کشور با دامنه‌ای گسترده ثبت شده است؛ به گونه‌ای که حوزه عملیاتی کاشان با پوشش ۹۹.۳۵ درصدی در بالاترین جایگاه و استان سیستان و بلوچستان با ۷۴.۱۸ درصد در پایین‌ترین سطح جدول قرار گرفته‌اند که حاکی از فاصله آماری ۲۵.۱۷ واحد درصدی میان بالاترین و پایین‌ترین نقطه ثبت‌شده است.

حوزه‌های پیشتاز در پوشش خدمات آبرسانی روستایی

تحلیل آماری ارقام مندرج در جدول نمایانگر آن است که چندین منطقه فراتر از مرز ۹۵ درصد خدمات‌رسانی قرار دارند. پس از کاشان که نرخ پوشش ۹۹.۳۵ درصدی را ثبت کرده است، استان بوشهر با نرخ ۹۸.۴۴ درصد و استان ایلام با نرخ ۹۸.۲۷ درصد جایگاه‌های بعدی را به خود اختصاص داده‌اند. استان خراسان شمالی نیز با پوشش ۹۶.۸۸ درصد و استان اصفهان با ۹۶.۴۱ درصد در زمره مناطق ممتاز این رده‌بندی قرار دارند.

علاوه بر این شرکت‌های استانی، حوزه‌های شهری مستقل نیز آمارهای قابل توجهی را به ثبت رسانده‌اند؛ شرکت آب و فاضلاب شیراز رقم ۹۵.۸۳ درصد و شرکت مشهد رقم ۹۵.۲۸ درصد را در آبرسانی به حوزه‌های پیرامونی خود ثبت کرده‌اند. همچنین استان‌های قم با ۹۵.۵۷ درصد، سمنان با ۹۵.۵۶ درصد، خراسان رضوی با ۹۵.۱۵ درصد و یزد با ۹۵ درصد همگی در باشگاه مناطق با ضریب پوشش بیش از نود و پنج درصد قرار گرفته‌اند.

پراکندگی داده‌ها در سطوح میانی و مناطق با کمترین ضریب پوشش

در رده‌های میانی جدول، بخش قابل توجهی از استان‌ها ضریب پوشش شبکه را میان ۸۵ تا ۹۵ درصد به ثبت رسانده‌اند. استان زنجان با ۹۳.۴۱ درصد، گلستان با ۹۳.۳ درصد، کهگیلویه و بویراحمد با ۹۱.۹۴ درصد، مرکزی با ۹۱.۷۷ درصد، هرمزگان با ۹۰.۹ درصد و خراسان جنوبی با ۹۰.۳۱ درصد در محدوده بالاتر از نود درصد فعالیت می‌کنند. در تحلیل این ارقام در پایگاه آمار می‌توان به وضوح دید که نیمه شرقی و غربی کشور ترکیبی ناهمگون از نرخ‌های زیرساختی را نشان می‌دهند.

در نقطه مقابل، چند استان با ارقام کمتر از ۸۵ درصد در انتهای جدول قرار گرفته‌اند. پس از سیستان و بلوچستان با شاخص ۷۴.۱۸ درصد، استان مازندران با ثبت نرخ ۷۸.۲۱ درصد دومین نرخ پایین در شاخص جمعیت تحت پوشش آب روستایی را دارد. استان‌های کردستان با ۸۰.۵۹ درصد، اردبیل با ۸۱.۴۷ درصد و آذربایجان شرقی با ۸۳.۲۳ درصد از دیگر بخش‌هایی هستند که فاصله محسوسی با میانگین‌های مناطق مرکزی دارند.

سایر استان‌ها از جمله البرز با ۸۴.۶۶ درصد، همدان با ۸۴.۶۷ درصد، لرستان با ۸۴.۷۵ درصد، فارس با ۸۵.۱۲ درصد، کرمانشاه با ۸۵.۲ درصد، آذربایجان غربی با ۸۵.۸۸ درصد، تهران با ۸۶.۰۲ درصد، گیلان با ۸۶.۲ درصد و کرمان با ۸۶.۶۹ درصد در بازه آماری هشتاد و چهار تا هشتاد و هفت درصد مستقر هستند که جزئیات دسته‌بندی آن‌ها در سامانه آمارفکت نیز منعکس است.

بینش آماری و جمع‌بندی تحلیل

بررسی مقایسه‌ای کل مجموعه داده‌ها آشکار می‌سازد که از میان ۳۴ شرکت و استان بررسی‌شده، تعداد ۱۴ شرکت توانسته‌اند نرخ دسترسی بالای ۹۰ درصد ایجاد کنند، در حالی که ۱۵ استان در بازه ۸۳ تا ۹۰ درصد حضور دارند و تنها ۵ حوزه جمعیتی نرخ پوشش زیر ۸۳ درصد را تجربه می‌کنند. این صورت‌بندی عددی نشان می‌دهد تمرکز بیشتر حوزه‌های جغرافیایی ایران در کانال هشتاد تا نود درصدی قرار دارد، اما دامنه متغیر میان کمترین و بیشترین رقم حاکی از ناهمگونی مشهود در میزان گسترش شبکه آب روستایی در سراسر کشور است.