در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
بازه آماری
1403
منبع رسمی
مرکز آمار ایران
شاخص ضریب جینی یکی از معیارهای اصلی در سنجش نحوه توزیع درآمد و نابرابری اقتصادی به شمار میرود. بررسی ضریب جینی مناطق شهری استان اردبیل طی یک دوره بیستساله از سال ۱۳۸۴ تا سال ۱۴۰۳، تغییرات ساختاری و نوسانات متوالی توزیع هزینه و درآمد خانوارهای شهری این استان را به تصویر میکشد و ابعاد نابرابری را در مقیاس استانی مشخص میکند.
طبق ارقام ثبتشده، بیشترین مقدار این شاخص در سال ۱۳۸۷ با رقم ۰.۳۹۷۴۳ و کمترین میزان آن در سال ۱۳۹۹ با رقم ۰.۲۵۷۸۵ ثبت شده است. این دامنه نوسان، نشاندهنده تفاوتهای محسوس در وضعیت توزیع منابع مالی خانوارهای شهری استان اردبیل در دورههای زمانی مختلف است.
در سالهای نخست این دوره، مقادیر نسبتاً بالاتری برای ضریب جینی در مناطق شهری این استان گزارش شده است. مقدار شاخص در سال ۱۳۸۴ برابر با ۰.۳۹۵۰۸ و در سال ۱۳۸۵ برابر با ۰.۳۹۶۰۹ بود. اگرچه در سال ۱۳۸۶ این رقم به ۰.۳۳۵۶۴ افت کرد، اما در سال ۱۳۸۷ به اوج خود یعنی ۰.۳۹۷۴۳ رسید.
در دو سال پایانی دهه هشتاد، رقم شاخص تا حدی تعدیل شد و در سال ۱۳۸۸ به ۰.۳۶۲۳۳ و در سال ۱۳۸۹ به ۰.۳۷۲۳۴ رسید که حاکی از پایداری نسبی نابرابری در سطوح بالاتر از متوسط دورههای بعدی بوده است.
با ورود به دهه نود، ارقام مربوط به توزیع درآمد وارد کانالهای متفاوتی شدند. این شاخص در سال ۱۳۹۰ معادل ۰.۳۲۹۷۳ و در سال ۱۳۹۱ معادل ۰.۳۳۲۹ محاسبه شد. پس از آن، از سال ۱۳۹۲ کاهش ملموسی آغاز شد و رقم شاخص به ۰.۲۹۴۳۵ تنزل یافت.
پایینترین سطوح نابرابری در همین دهه به ثبت رسید؛ جایی که در سال ۱۳۹۳ رقم ۰.۲۵۸۸۶، در سال ۱۳۹۴ رقم ۰.۲۷۳۶۱ و در سال ۱۳۹۵ رقم ۰.۲۶۷۹ گزارش شد. دسترسی به دادههای مربوط به آمار شهری امکان مقایسه دقیقتر این مقاطع زمانی را فراهم میکند.
از سال ۱۳۹۶ دوباره ضریب جینی با رقم ۰.۳۳۱۲۲ افزایش یافت و در سال ۱۳۹۷ به ۰.۳۳۴۵۲ رسید. در سال ۱۳۹۸ عدد ۰.۳۱۲۱ و در نهایت در سال ۱۳۹۹ کمترین مقدار کل دوره معادل ۰.۲۵۷۸۵ ثبت شد.
با شروع دهه جاری، ضریب جینی مجدداً در محدوده بالای ۰.۳۱ قرار گرفت. در سال ۱۴۰۰ این شاخص به ۰.۳۳۵۱۲ افزایش یافت و در سال ۱۴۰۱ به ۰.۳۲۴۸۹ رسید. در سال ۱۴۰۲ مقدار ۰.۳۱۲۲ ثبت شد و در نهایت بر اساس تازهترین گزارشهای پایگاه آمارفکت، در سال ۱۴۰۳ این شاخص به ۰.۳۳۶۱۸ رسیده است.
تحلیل سری زمانی بیستساله ضریب جینی مناطق شهری استان اردبیل نشان میدهد که رفتار این متغیر دارای نوسانات متناوب بوده و همواره در محدوده مشخصی نوسان کرده است. مقدار شاخص با شروع از سطح ۰.۳۹۵۰۸ در سال ۱۳۸۴ و رسیدن به ۰.۳۳۶۱۸ در سال ۱۴۰۳، افت کلی به میزان ۰.۰۵۸۹ واحد را در طول دو دهه به نمایش میگذارد.
علاوه بر این، قرار گرفتن شاخص در بازه ۰.۳۱ تا ۰.۳۴ در پنج سال پایانی منتهی به ۱۴۰۳ نشاندهنده یک الگوی بازگشت به میانه است که ثبات نسبی توزیع هزینهها را در جامعه شهری اردبیل طی سالهای اخیر منعکس میکند.
آمارهای مشابه در همین حوزه