در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
بازه آماری
1395
منبع رسمی
مرکز آمار ایران
در این گزارش به بررسی وضعیت هزینه‌های خوراکی و دخانی ناخالص سالانه یک خانوار شهری در کشور بر اساس داده‌های سال 1395 می‌پردازیم. این آمار به تفکیک گروه‌های هزینه سالانه دسته‌بندی شده است تا تصویری دقیق از نحوه توزیع مخارج در میان خانوارهای شهری ارائه دهد. درک این الگوها برای تحلیل وضعیت معیشتی و برنامه‌ریزی‌های کلان اقتصادی اهمیت ویژه‌ای دارد.
یافته‌های آماری نشان می‌دهد که متوسط هزینه خوراکی و دخانی برای خانوارهای در پایین‌ترین گروه هزینه‌ای (کمتر از 75 هزار ریال) معادل 22341 هزار ریال بوده است. در مقابل، خانوارهای قرار گرفته در بالاترین گروه هزینه‌ای (600 هزار ریال و بیشتر) به‌طور متوسط 125370 هزار ریال برای این اقلام هزینه کرده‌اند. این تفاوت معنادار در ارقام، نشان‌دهنده تنوع گسترده در سبد مصرفی خانوارهای شهری است که در آمارفکت به دقت مورد بررسی قرار می‌گیرد.
با بررسی گروه‌های میانی، مشاهده می‌شود که خانوارهای با هزینه سالانه بین 195000 تا 270000 هزار ریال، متوسط هزینه‌ای در حدود 76088 هزار ریال داشته‌اند. همچنین در گروه هزینه‌ای 360000 تا 480000 هزار ریال، این رقم به 105722 هزار ریال افزایش یافته است. نکته قابل توجه در این داده‌ها، نوسان در گروه 480000 تا 600000 هزار ریال است که متوسط هزینه خوراکی و دخانی آن 90953 هزار ریال ثبت شده است.
در گروه‌های هزینه‌ای پایین‌تر، روند افزایش هزینه‌های خوراکی و دخانی با شیب ملایم‌تری همراه است. برای مثال، خانوارهای در بازه 75000 تا 100000 هزار ریال، متوسط هزینه‌ای برابر با 33302 هزار ریال داشته‌اند. این رقم برای گروه 100000 تا 120000 هزار ریال به 42675 هزار ریال و برای گروه 120000 تا 165000 هزار ریال به 55489 هزار ریال رسیده است. این روند نشان می‌دهد که با افزایش سطح هزینه‌های کلی خانوار، سهم مخارج خوراکی نیز به تناسب تغییر می‌کند.
تحلیل داده‌های سال 1395 بیانگر آن است که هزینه‌های خوراکی و دخانی به عنوان بخشی از سبد مصرفی خانوار، همبستگی مستقیمی با سطح کلی هزینه‌های سالانه دارد. بیشترین میزان هزینه ثبت شده در این آمار مربوط به گروه 600 هزار ریال و بیشتر با 125370 هزار ریال است که نشان‌دهنده تفاوت حدود 5.6 برابری نسبت به کم‌هزینه‌ترین گروه است. این داده‌ها ابزار مناسبی برای درک بهتر ساختار مصرفی خانوارهای شهری در آن مقطع زمانی فراهم می‌آورد و می‌تواند به عنوان مبنایی برای مطالعات تطبیقی در سال‌های بعد مورد استفاده قرار گیرد.
آمارهای مشابه در همین حوزه
