در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
بازه آماری
1395
منبع رسمی
مرکز آمار ایران
بررسی وضعیت اقتصادی خانوارها همواره یکی از ارکان اصلی تحلیل‌های کلان است. در این گزارش، به بررسی آمار هزینه‌های خوراکی و دخانی ناخالص سالانه یک خانوار شهری در سال 1395 پرداخته شده است. این داده‌ها که توسط مرکز آمار ایران گردآوری شده‌اند، تصویر دقیقی از نحوه تخصیص منابع مالی برای تأمین اقلام خوراکی و دخانی در میان دهک‌های مختلف هزینه‌ای ارائه می‌دهند. درک این الگوها برای تحلیل قدرت خرید و تغییرات سطح رفاه خانوارها در بازه‌های زمانی مختلف ضروری است.
یافته‌های آماری نشان می‌دهد که در سال 1395، خانوارهای شهری در گروه‌های هزینه‌ای مختلف، مبالغ متفاوتی را به سبد خوراکی و دخانی خود اختصاص داده‌اند. به عنوان مثال، در گروهی که هزینه‌های سالانه آن‌ها 75000 هزار ریال و کمتر بوده است، متوسط هزینه خوراکی و دخانی به 11627 هزار ریال می‌رسد. در مقابل، در گروهی که هزینه‌های سالانه آن‌ها 600000 هزار ریال و بیشتر برآورد شده، این رقم به 132333 هزار ریال افزایش می‌یابد که نشان‌دهنده شکاف قابل توجه در هزینه‌کرد گروه‌های مختلف است. برای دسترسی به سایر داده‌های اقتصادی می‌توانید به آمار مراجعه کنید.
در گروه‌های میانی هزینه‌ای نیز روند صعودی مخارج به وضوح قابل مشاهده است. برای خانوارهایی که در بازه هزینه‌ای 165000 تا 195000 هزار ریال قرار دارند، متوسط هزینه خوراکی و دخانی 44197 هزار ریال ثبت شده است. همچنین برای گروه 270000 تا 360000 هزار ریال، این شاخص به 63850 هزار ریال می‌رسد. این اعداد نشان می‌دهند که با افزایش سطح کلی هزینه‌های خانوار، سهم مطلق هزینه‌های خوراکی و دخانی نیز به طور پیوسته رشد می‌کند، هرچند که وزن نسبی این هزینه‌ها در سبد کل خانوار ممکن است با تغییر دهک‌های درآمدی دستخوش تغییر شود.
با حرکت به سمت گروه‌های هزینه‌ای بالاتر، شاهد افزایش چشمگیر مخارج هستیم. در بازه 480000 تا 600000 هزار ریال، متوسط هزینه خوراکی و دخانی به 95299 هزار ریال افزایش می‌یابد. این روند در بالاترین گروه هزینه‌ای یعنی 600000 هزار ریال و بیشتر به اوج خود می‌رسد و به 132333 هزار ریال بالغ می‌شود. تحلیل دقیق‌تر این ارقام در آمارفکت نشان می‌دهد که تنوع و کیفیت اقلام مصرفی در این گروه‌ها می‌تواند عامل اصلی این تفاوت‌های عددی باشد.
تحلیل داده‌های سال 1395 بیانگر آن است که هزینه‌های خوراکی و دخانی به عنوان یکی از اقلام ضروری در بودجه خانوار، همبستگی مستقیمی با سطح کلی هزینه‌های سالانه دارد. با این حال، باید توجه داشت که این ارقام به صورت ناخالص بوده و شامل تمامی هزینه‌های مرتبط با این بخش است. تفاوت بیش از 120 هزار هزار ریالی بین کمترین و بیشترین گروه هزینه‌ای، نشان‌دهنده تنوع گسترده در الگوهای مصرفی خانوارهای شهری در آن سال است. این داده‌ها به عنوان یک شاخص پایه، امکان مقایسه وضعیت معیشتی در سال‌های مختلف را برای پژوهشگران فراهم می‌آورد تا بتوانند اثرات تورم و تغییرات ساختار مصرف را در طول زمان ارزیابی کنند.
آمارهای مشابه در همین حوزه
