در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
بازه آماری
1395
منبع رسمی
مرکز آمار ایران
بررسی وضعیت اقتصادی خانوارها همواره یکی از ارکان اصلی در تحلیل‌های کلان اجتماعی است. در این گزارش، به بررسی آمار هزینه‌های خوراکی و دخانی ناخالص سالانه یک خانوار شهری در سال 1395 پرداخته شده است. این داده‌ها که توسط مرکز آمار ایران گردآوری شده‌اند، تصویری دقیق از نحوه تخصیص منابع مالی خانوارها در گروه‌های مختلف هزینه‌ای ارائه می‌دهند. دسترسی به این آمار به پژوهشگران کمک می‌کند تا الگوهای مصرفی را در بازه‌های مختلف درآمدی شناسایی کنند.
یافته‌های آماری نشان می‌دهد که در سال 1395، خانوارهای شهری در گروه‌های هزینه‌ای پایین، یعنی کسانی که در گروه 75000 هزار ریال و کمتر قرار داشتند، به‌طور متوسط 17862 هزار ریال هزینه خوراکی و دخانی داشته‌اند. در مقابل، در بالاترین دهک هزینه‌ای که شامل گروه 600000 هزار ریال و بیشتر است، این رقم به 138366 هزار ریال افزایش یافته است. این تفاوت قابل‌توجه، نشان‌دهنده شکاف موجود در سبد مصرفی خانوارهاست که در آمارفکت نیز به عنوان یک شاخص کلیدی در تحلیل‌های اقتصادی مورد توجه قرار می‌گیرد.
در گروه‌های میانی هزینه‌ای، روند افزایش هزینه‌های خوراکی و دخانی با شیب ملایم‌تری همراه است. برای مثال، خانوارهایی که در گروه هزینه‌ای 120000 تا 165000 هزار ریال قرار دارند، متوسط هزینه‌ای معادل 45445 هزار ریال را ثبت کرده‌اند. با عبور از این سطح و رسیدن به گروه 270000 تا 360000 هزار ریال، متوسط هزینه به 74764 هزار ریال می‌رسد. این اعداد نشان می‌دهند که با افزایش سطح کلی هزینه‌های خانوار، سهم هزینه‌های خوراکی نیز به صورت اسمی افزایش می‌یابد، هرچند که ترکیب دقیق این سبد ممکن است در دهک‌های مختلف متفاوت باشد.
در گروه‌های هزینه‌ای بالاتر، شاهد جهش‌های بیشتری در هزینه‌های خوراکی و دخانی هستیم. به طوری که در گروه 360000 تا 480000 هزار ریال، متوسط هزینه به 88945 هزار ریال می‌رسد. همچنین در گروه 480000 تا 600000 هزار ریال، این رقم به 103913 هزار ریال افزایش می‌یابد. این داده‌ها بیانگر آن است که حتی در سطوح بالای هزینه‌ای، بخش قابل‌توجهی از بودجه سالانه خانوار شهری همچنان به اقلام خوراکی و دخانی اختصاص می‌یابد که نشان‌دهنده اهمیت این بخش در سبد معیشتی خانوار است.
تحلیل داده‌های سال 1395 نشان می‌دهد که همبستگی مستقیمی میان سطح کلی هزینه‌های خانوار و هزینه‌های خوراکی و دخانی وجود دارد. با این حال، بررسی دقیق‌تر این ارقام نشان می‌دهد که افزایش هزینه‌ها در گروه‌های مختلف، لزوماً به معنای افزایش متناسب در مصرف کالری یا کیفیت مواد غذایی نیست و می‌تواند تحت تأثیر عوامل مختلفی از جمله تورم و تغییرات قیمت اقلام خوراکی باشد. این آمارها به عنوان یک مرجع پایه برای درک وضعیت معیشتی در آن مقطع زمانی عمل می‌کنند و می‌توانند در مطالعات تطبیقی با سال‌های دیگر مورد استفاده قرار گیرند تا روند تغییرات قدرت خرید و الگوی مصرف خانوارها در طول زمان به دقت ارزیابی شود.
آمارهای مشابه در همین حوزه
