داده‌های جمعیتی و سکونتی هر منطقه، از جمله آمار خانوارهای نقاط شهری و روستایی استان قم به تفکیک نوع محل سکونت (سال 1395)، سنگ بنای درک الگوهای زندگی و نیازهای زیرساختی آن منطقه محسوب می‌شوند. این اطلاعات به تحلیلگران کمک می‌کنند تا تصویر دقیق‌تری از وضعیت مسکن و توزیع جمعیت به دست آورند. بررسی این آمارها بینش‌های ارزشمندی را در مورد ساختار اجتماعی و اقتصادی استان فراهم می‌آورد.

آمار امروز را در آمارفکت بخوانید.

بررسی کلی خانوارهای استان قم در سال 1395

بر اساس داده‌های موجود، تعداد کل خانوارهای استان قم در سال 1395 به 383477 خانوار می‌رسد. از این تعداد، سهم نقاط شهری به طور چشمگیری بالاتر است و بالغ بر 365297 خانوار را شامل می‌شود. در مقابل، نقاط روستایی استان، میزبان 18180 خانوار بوده‌اند. این تفاوت فاحش نشان‌دهنده شهرنشینی غالب در استان قم است. آمار خانوارهای نقاط شهری و روستایی استان قم به تفکیک نوع محل سکونت (سال 1395) به وضوح تمرکز جمعیتی در مناطق شهری را نمایان می‌سازد.

الگوی سکونت در نقاط شهری

در نقاط شهری استان قم، الگوی سکونت نشان می‌دهد که خانوارهای ساکن در واحدهای مسکونی غیرآپارتمانی با 194122 خانوار، بیشترین سهم را به خود اختصاص داده‌اند. پس از آن، واحدهای مسکونی آپارتمانی با 168381 خانوار در رتبه دوم قرار دارند. این ارقام نشان‌دهنده تنوع در سبک‌های زندگی شهری و همزیستی فرهنگ آپارتمان‌نشینی در کنار زندگی در خانه‌های ویلایی یا حیاط‌دار است. تعداد 70 خانوار نیز در چادر، کپر، آلونک، زاغه یا موارد مشابه زندگی می‌کردند که نمایانگر نیازهای خاص اجتماعی است. 2602 خانوار در دسته “سایر” و 22 خانوار نیز وضعیت سکونت خود را “اظهار نشده” ثبت کرده‌اند. این توزیع بخشی حیاتی از آمار خانوارهای نقاط شهری و روستایی استان قم به تفکیک نوع محل سکونت (سال 1395) را تشکیل می‌دهد.

الگوی سکونت در نقاط روستایی

در مقابل، نقاط روستایی استان قم الگوی متفاوتی را ارائه می‌دهند. در این مناطق، واحدهای مسکونی غیرآپارتمانی با 17082 خانوار، اکثریت قاطع را تشکیل می‌دهند. این امر با بافت سنتی و معماری غالب در روستاها همخوانی دارد. تعداد خانوارهای ساکن در واحدهای مسکونی آپارتمانی در روستاها بسیار کمتر و تنها 746 خانوار است. این تفاوت چشمگیر نشان‌دهنده نفوذ کمتر فرهنگ آپارتمان‌نشینی در بافت روستایی استان قم در سال مورد بررسی است. 13 خانوار در روستاها نیز در چادر، کپر، آلونک، زاغه یا موارد مشابه به سر می‌بردند. 337 خانوار نیز در گروه “سایر” و 2 خانوار وضعیت خود را “اظهار نشده” اعلام کرده‌اند. این جزئیات، درک عمیق‌تری از آمار خانوارهای نقاط شهری و روستایی استان قم به تفکیک نوع محل سکونت (سال 1395) در محیط روستایی فراهم می‌کند.

مقایسه نوع محل سکونت بین مناطق شهری و روستایی

تحلیل مقایسه‌ای آمار خانوارهای نقاط شهری و روستایی استان قم به تفکیک نوع محل سکونت (سال 1395) تفاوت‌های مهمی را برجسته می‌کند. در حالی که در مناطق شهری، تعداد خانوارهای ساکن در واحدهای غیرآپارتمانی (194122) کمی بیشتر از آپارتمانی (168381) است، در مناطق روستایی، این نسبت به شدت به نفع واحدهای غیرآپارتمانی (17082) تغییر می‌کند و واحدهای آپارتمانی (746) سهم بسیار کوچکی دارند. این داده‌ها ماهیت متفاوت نیازهای مسکن در هر دو محیط را نشان می‌دهد. همچنین، تعداد خانوارهای ساکن در چادر، کپر، آلونک یا زاغه در هر دو منطقه بسیار اندک است (70 در شهر و 13 در روستا) که نشان‌دهنده شیوع محدود این نوع سکونت در سال 1395 است.

بینش آماری

آمار خانوارهای نقاط شهری و روستایی استان قم به تفکیک نوع محل سکونت (سال 1395) نه تنها پراکندگی جمعیت را آشکار می‌سازد، بلکه درک عمیق‌تری از الگوهای سکونتی فراهم می‌آورد. تسلط بالای جمعیت شهری، هم در تعداد کل خانوارها و هم در تنوع نوع مسکن، مشهود است. در مناطق روستایی، واحدهای مسکونی غیرآپارتمانی به وضوح شکل غالب سکونت هستند. این تحلیل آماری مبنای مهمی برای هرگونه مطالعه آتی در زمینه تحولات جمعیتی و مسکن در استان قم خواهد بود و نقش مهمی در برنامه‌ریزی‌های آتی ایفا می‌کند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در حوزه‌ی مسکن کلیک کنید.

آمارهای مرتبط:
آمار سهم مستاجران و مالکان منزل مسکونی در ایران (1335 تا 1395)

آمار متوسط قیمت یک متر مربع زیربنای واحدهای مسکونی معامله شده در سال 1399

آمار متوسط قیمت یک متر مربع زیربنای واحدهای مسکونی معامله شده در سال 1395

برای خواندن مقاله چرا آمار اهمیت دارد؟ کلیک کنید.