داده‌های آماری درک عمیق‌تری از ساختار اجتماعی و اقتصادی جوامع ارائه می‌دهند. بررسی دقیق این آمارها می‌تواند الگوهای سکونتی و نیازهای مسکن در مناطق مختلف را روشن سازد. این مقاله به تحلیل جزئیات آمار خانوارهای نقاط شهری و روستایی استان کرمان به تفکیک نوع محل سکونت (سال 1395) می‌پردازد.

آمار امروز را در آمارفکت بخوانید.

بررسی اجمالی آمار خانوارهای استان کرمان در سال 1395

بر اساس داده‌های موجود از سال 1395، استان کرمان میزبان تعداد قابل توجهی از خانوارها بوده است. مجموع خانوارهای استان کرمان در این سال به حدود 931009 خانوار می‌رسد. از این تعداد، سهم مناطق شهری 550785 خانوار و سهم مناطق روستایی 380205 خانوار بوده است. این توزیع نشان دهنده غلبه نسبی جمعیت شهری بر روستایی در استان کرمان در زمان سرشماری است. تحلیل آمار خانوارهای نقاط شهری و روستایی استان کرمان به تفکیک نوع محل سکونت (سال 1395) اطلاعات ارزشمندی در مورد سبک زندگی و نوع مسکن این خانوارها ارائه می‌دهد.

تحلیل انواع محل سکونت در مناطق شهری

در مناطق شهری استان کرمان، الگوی سکونت به وضوح مشخص است. اکثریت قریب به اتفاق خانوارهای شهری، یعنی 427557 خانوار، در واحدهای مسکونی غیر آپارتمانی سکونت دارند. این آمار بیانگر ترجیح یا دسترسی بیشتر به خانه‌های مستقل در شهرها است. پس از آن، 101405 خانوار شهری در واحدهای مسکونی آپارتمانی ساکن بوده‌اند که نشان دهنده حضور رو به رشد آپارتمان نشینی در مناطق شهری استان کرمان است. همچنین، 4801 خانوار در چادر، کپر، آلونک یا موارد مشابه زندگی می‌کردند و 16872 خانوار نیز در دسته سایر محل‌های سکونت قرار داشتند. تعداد 150 خانوار نیز نوع محل سکونت خود را اظهار نکرده‌اند.

وضعیت محل سکونت خانوارهای روستایی

در مناطق روستایی استان کرمان، وضعیت محل سکونت خانوارها تفاوت‌های چشمگیری با مناطق شهری دارد. در این مناطق، 313066 خانوار در واحدهای مسکونی غیر آپارتمانی ساکن هستند که مشابه مناطق شهری، این نوع محل سکونت غالب است اما با نسبت بالاتری از کل خانوارها. تعداد خانوارهای روستایی ساکن در واحدهای آپارتمانی بسیار کمتر و تنها 10959 خانوار گزارش شده است. نکته قابل توجه در آمار خانوارهای نقاط شهری و روستایی استان کرمان به تفکیک نوع محل سکونت (سال 1395)، تعداد بالای خانوارهای روستایی ساکن در چادر، کپر، آلونک یا موارد مشابه است که به 22265 خانوار می‌رسد. همچنین، 33695 خانوار روستایی در دسته سایر محل‌های سکونت قرار گرفته‌اند و 220 خانوار نیز محل سکونت خود را اظهار نکرده‌اند.

مقایسه تطبیقی الگوهای سکونت شهری و روستایی

مقایسه داده‌های شهری و روستایی استان کرمان در سال 1395 نشان دهنده تفاوت‌های ساختاری در الگوهای سکونتی است. واحدهای مسکونی غیر آپارتمانی در هر دو منطقه شهری و روستایی، غالب‌ترین نوع محل سکونت محسوب می‌شوند. با این حال، سهم واحدهای آپارتمانی در مناطق شهری به طور قابل توجهی بیشتر از مناطق روستایی است. این نشانگر توسعه عمودی و شهرنشینی مدرن در شهرها است. از سوی دیگر، درصد خانوارهای ساکن در چادر، کپر، آلونک و موارد مشابه، و همچنین دسته سایر محل‌های سکونت، در مناطق روستایی به طور نسبی و عددی بالاتر از مناطق شهری است. این بخش از آمار خانوارهای نقاط شهری و روستایی استان کرمان به تفکیک نوع محل سکونت (سال 1395) حائز اهمیت است.

نتیجه گیری و بینش آماری

تحلیل آمار خانوارهای نقاط شهری و روستایی استان کرمان به تفکیک نوع محل سکونت (سال 1395) تصویر روشنی از ساختار مسکن در این استان ارائه می‌دهد. غلبه واحدهای مسکونی غیر آپارتمانی در هر دو منطقه شهری و روستایی نشان دهنده تمایل یا واقعیت معماری سنتی و رایج است. همچنین، افزایش سهم آپارتمان‌ها در شهرها و وجود قابل توجهی از سکونتگاه‌های موقت و غیررسمی در روستاها، ابعاد مختلف توسعه و نیازهای مسکن را بازتاب می‌دهد. این داده‌ها می‌توانند پایه و اساس برنامه‌ریزی‌های آتی در حوزه مسکن و توسعه پایدار در استان کرمان باشند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در حوزه‌ی مسکن کلیک کنید.

آمارهای مرتبط:
آمار سهم مستاجران و مالکان منزل مسکونی در ایران (1335 تا 1395)

آمار متوسط قیمت یک متر مربع زیربنای واحدهای مسکونی معامله شده در سال 1399

آمار متوسط قیمت یک متر مربع زیربنای واحدهای مسکونی معامله شده در سال 1395

برای خواندن مقاله چرا آمار اهمیت دارد؟ کلیک کنید.