تحلیل آمار خانوارهای نقاط شهری و روستایی استان گلستان به تفکیک نوع محل سکونت در سال ۱۳۹۵ بینش‌های ارزشمندی را در مورد الگوهای سکونتی این استان ارائه می‌دهد. این داده‌ها نشان‌دهنده تفاوت‌های عمده در نوع مسکن مورد استفاده توسط خانوارها در مناطق شهری و روستایی است و اهمیت درک این تمایزات را برای برنامه‌ریزی‌های آتی برجسته می‌سازد.

آمار امروز را در آمارفکت بخوانید.

بررسی کلی آمار خانوارهای نقاط شهری و روستایی استان گلستان در سال ۱۳۹۵

بر اساس آمار رسمی، در سال ۱۳۹۵ مجموع خانوارهای شهری و روستایی استان گلستان به تفکیک نوع محل سکونت، اطلاعات جامعی را ارائه می‌دهد. تعداد کل خانوارهای شهری به ۳۰۱,۰۸۳ خانوار و خانوارهای روستایی به ۲۴۸,۲۹۵ خانوار می‌رسد. این آمار خانوارهای نقاط شهری و روستایی استان گلستان به تفکیک نوع محل سکونت (سال ۱۳۹۵) درک بهتری از ساختار جمعیتی و مسکونی استان به ما می‌دهد.

الگوهای سکونت در مناطق شهری

در نقاط شهری استان گلستان، نوع “واحد مسکونی غیر آپارتمانی” با ۱۹۳,۸۰۴ خانوار، بیشترین سهم را به خود اختصاص داده است. این رقم نشان می‌دهد که با وجود شهرنشینی، زندگی در خانه‌های مستقل و ویلایی همچنان در این مناطق رواج دارد. پس از آن، “واحد مسکونی آپارتمانی” با ۱۰۴,۱۰۲ خانوار در رتبه دوم قرار می‌گیرد که نمایانگر رشد زندگی آپارتمان‌نشینی و تراکم در شهرها است. این بخش از آمار خانوارهای نقاط شهری و روستایی استان گلستان به تفکیک نوع محل سکونت (سال ۱۳۹۵) حاکی از تنوع در نوع مسکن شهری است.
بخش‌های کوچکتری مانند “سایر” با ۲,۹۸۷ خانوار و “چادر، کپر، آلونک، زاغه یا موارد مشابه” با ۱۸۰ خانوار نیز در مناطق شهری مشاهده می‌شوند که نشان‌دهنده وجود انواع دیگری از محل سکونت در حاشیه شهرها یا برای گروه‌های خاص است. تعداد خانوارهای “اظهار نشده” نیز بسیار اندک و تنها ۱۰ خانوار است.

الگوهای سکونت در مناطق روستایی

در مناطق روستایی استان گلستان، وضعیت به شکل محسوسی متفاوت است. “واحد مسکونی غیر آپارتمانی” با ۲۲۶,۷۴۵ خانوار، اکثریت قاطع را تشکیل می‌دهد که انتظار می‌رود و نشان‌دهنده بافت سنتی و بومی سکونت در روستاها است. این عدد در مقایسه با مناطق شهری نیز بیشتر است و تأکیدی بر شیوه زندگی روستایی دارد. آمار خانوارهای نقاط شهری و روستایی استان گلستان به تفکیک نوع محل سکونت (سال ۱۳۹۵) در روستاها تفاوت‌های آشکاری را نشان می‌دهد.
“واحد مسکونی آپارتمانی” در روستاها با ۱۰,۹۵۳ خانوار، سهم بسیار کمتری دارد که گویای عدم رواج این نوع ساخت‌وساز در بافت‌های روستایی است. نکته قابل توجه دیگر، تعداد خانوارهای ساکن در “سایر” انواع محل سکونت است که به ۱۰,۲۴۸ خانوار می‌رسد و نسبت به مناطق شهری بسیار بیشتر است. این موضوع می‌تواند شامل خانه‌هایی با کاربری ترکیبی، خانه‌های فصلی یا دیگر اشکال سکونت باشد. “چادر، کپر، آلونک، زاغه یا موارد مشابه” نیز با ۳۴۸ خانوار در روستاها کمی بیشتر از شهرها است. تعداد “اظهار نشده” در روستاها نیز تنها ۱ خانوار است.

مقایسه تطبیقی سکونتگاه‌های شهری و روستایی

با نگاهی تطبیقی به آمار خانوارهای نقاط شهری و روستایی استان گلستان به تفکیک نوع محل سکونت (سال ۱۳۹۵)، می‌توان دریافت که واحدهای مسکونی آپارتمانی عمدتاً در مناطق شهری متمرکز هستند، در حالی که واحدهای مسکونی غیرآپارتمانی در هر دو منطقه شهری و روستایی بخش اعظم سکونت را تشکیل می‌دهند، اما سهم آن‌ها در روستاها به وضوح بالاتر است. این نشان‌دهنده تفاوت‌های فرهنگی و سبک زندگی بین این دو منطقه است. اختلاف در دسته “سایر” نیز قابل ملاحظه است که در مناطق روستایی به مراتب بیشتر از شهری است.

بینش

آمار خانوارهای نقاط شهری و روستایی استان گلستان به تفکیک نوع محل سکونت (سال ۱۳۹۵) تصویری روشن از الگوی سکونت در این استان ارائه می‌دهد. مناطق شهری به سمت ترکیبی از آپارتمان‌نشینی و خانه‌های غیر آپارتمانی پیش می‌روند، در حالی که مناطق روستایی همچنان در بافت سنتی خود باقی مانده‌اند و مسکن غیر آپارتمانی در آن‌ها غالب است. این داده‌ها به برنامه‌ریزان و تحلیلگران کمک می‌کند تا نیازهای مسکن هر منطقه را به طور دقیق‌تر شناسایی کرده و سیاست‌گذاری‌های مناسبی را برای توسعه پایدار و متوازن استان گلستان اتخاذ کنند. درک این تفاوت‌ها برای تصمیم‌گیری‌های آتی در حوزه مسکن و شهرسازی در استان بسیار حائز اهمیت است.

برای کسب اطلاعات بیشتر در حوزه‌ی مسکن کلیک کنید.

آمارهای مرتبط:
آمار سهم مستاجران و مالکان منزل مسکونی در ایران (1335 تا 1395)

آمار متوسط قیمت یک متر مربع زیربنای واحدهای مسکونی معامله شده در سال 1399

آمار متوسط قیمت یک متر مربع زیربنای واحدهای مسکونی معامله شده در سال 1395

برای خواندن مقاله چرا آمار اهمیت دارد؟ کلیک کنید.