آمار مربوط به محل سکونت خانوارهای استان بوشهر در سال 1395 اطلاعات ارزشمندی را درباره الگوهای زندگی و ساختار مسکن در این استان ارائه می‌دهد. این داده‌ها نشان‌دهنده تفاوت‌های عمده‌ای بین مناطق شهری و روستایی در انتخاب نوع محل سکونت است و به درک بهتری از نیازهای مسکن و فرهنگ زندگی در استان بوشهر کمک می‌کند. تحلیل دقیق این آمار می‌تواند برنامه‌ریزی‌های آتی را در حوزه مسکن و توسعه زیرساخت‌ها هدایت کند.

آمار امروز را در آمارفکت بخوانید.

مقدمه و اهمیت آمار خانوارهای استان بوشهر

درک آمار خانوارهای استان بوشهر به تفکیک نوع محل سکونت (سال 1395) برای تحلیل‌های اجتماعی و اقتصادی اهمیت فراوانی دارد. این آمار تصویری روشن از توزیع جمعیت و نوع مسکن مورد استفاده در مناطق شهری و روستایی این استان ارائه می‌دهد. داده‌ها به ما امکان می‌دهد تا به الگوهای غالب سکونت پی ببریم و تفاوت‌های موجود را برجسته کنیم.

تحلیل کلی آمار خانوارهای استان بوشهر

بر اساس آمار خانوارهای استان بوشهر به تفکیک نوع محل سکونت (سال 1395)، مجموع خانوارهای استان بوشهر بالغ بر 320847 خانوار بوده است. از این تعداد، 236753 خانوار در مناطق شهری و 84094 خانوار در مناطق روستایی ساکن بوده‌اند. این ارقام نشان‌دهنده غلبه جمعیت شهری بر جمعیت روستایی در استان بوشهر است. این تفاوت در توزیع، تأثیر مستقیمی بر نوع محل سکونت انتخابی دارد.

جزئیات محل سکونت در مناطق شهری

در مناطق شهری استان بوشهر، الگوهای سکونت به شکل قابل توجهی با مناطق روستایی متفاوت است. از 236753 خانوار شهری، 161491 خانوار (معادل تقریبی 68.19 درصد) در واحد مسکونی غیرآپارتمانی سکونت داشته‌اند. این نشان می‌دهد که با وجود شهرنشینی، واحدهای مسکونی مستقل همچنان بخش عمده‌ای از مسکن شهری را تشکیل می‌دهند. 67190 خانوار شهری (معادل تقریبی 28.38 درصد) نیز در واحدهای آپارتمانی زندگی می‌کنند. این رقم نشان‌دهنده رشد زندگی آپارتمانی در شهرهای استان بوشهر است. 7411 خانوار در گروه “سایر” و 277 خانوار نیز در “چادر، کپر، آلونک، زاغه یا موارد مشابه” دسته‌بندی شده‌اند. 384 خانوار نیز نوع محل سکونت خود را اظهار نکرده‌اند. این آمار خانوارهای استان بوشهر به تفکیک نوع محل سکونت (سال 1395) تفاوت‌های شهری را به خوبی بازتاب می‌دهد.

وضعیت محل سکونت در مناطق روستایی

در مناطق روستایی، آمار خانوارهای استان بوشهر به تفکیک نوع محل سکونت (سال 1395) الگوی کاملاً متفاوتی را نشان می‌دهد. از مجموع 84094 خانوار روستایی، اکثریت قریب به اتفاق یعنی 75386 خانوار (معادل تقریبی 89.65 درصد) در واحد مسکونی غیرآپارتمانی زندگی می‌کنند. این امر کاملاً با ماهیت زندگی روستایی و فضای باز موجود در این مناطق همخوانی دارد. تعداد خانوارهای روستایی ساکن در واحدهای آپارتمانی تنها 3284 خانوار (معادل تقریبی 3.91 درصد) است که سهم بسیار کمی را شامل می‌شود. 5059 خانوار روستایی در دسته “سایر” و 251 خانوار در “چادر، کپر، آلونک، زاغه یا موارد مشابه” قرار دارند. 114 خانوار نیز محل سکونت خود را اظهار نکرده‌اند.

مقایسه الگوهای سکونت شهری و روستایی

مقایسه آمار خانوارهای استان بوشهر به تفکیک نوع محل سکونت (سال 1395) بین مناطق شهری و روستایی تفاوت‌های بارزی را آشکار می‌سازد. در حالی که در مناطق شهری، واحدهای آپارتمانی سهم قابل توجهی دارند، در مناطق روستایی این سهم بسیار ناچیز است و واحدهای مسکونی غیرآپارتمانی (خانه ویلایی یا حیاط‌دار) غالب هستند. این تفاوت، نشان‌دهنده ماهیت متفاوت توسعه و ترجیحات سکونتی در هر دو محیط است. همچنین، نسبت خانوارهای ساکن در “چادر، کپر و موارد مشابه” در هر دو منطقه بسیار اندک است که نیاز به بررسی بیشتر دارد.

نتیجه‌گیری

بررسی آمار خانوارهای استان بوشهر به تفکیک نوع محل سکونت (سال 1395) نشان می‌دهد که در سال 1395، الگوی سکونت در استان بوشهر به شدت تحت تأثیر تفاوت‌های شهری و روستایی بوده است. خانوارهای شهری بیشتر به سمت واحدهای غیرآپارتمانی تمایل دارند، اما سهم آپارتمان‌نشینی نیز قابل توجه است. در مقابل، خانوارهای روستایی تقریباً به طور کامل در واحدهای غیرآپارتمانی سکونت گزیده‌اند. این تحلیل، درک عمیق‌تری از ساختار مسکن و ترجیحات جمعیتی در استان بوشهر فراهم می‌آورد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در حوزه‌ی مسکن کلیک کنید.

آمارهای مرتبط:
آمار سهم مستاجران و مالکان منزل مسکونی در ایران (1335 تا 1395)

آمار متوسط قیمت یک متر مربع زیربنای واحدهای مسکونی معامله شده در سال 1399

آمار متوسط قیمت یک متر مربع زیربنای واحدهای مسکونی معامله شده در سال 1395

برای خواندن مقاله چرا آمار اهمیت دارد؟ کلیک کنید.