در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
بازه آماری
1403
منبع رسمی
مرکز آمار ایران
شاخص ضریب جینی یکی از معیارهای اصلی سنجش نابرابری توزیع درآمد و هزینه در جوامع است. در این گزارش، تغییرات عددی ضریب جینی در 31 استان به تفکیک مناطق شهریسیستان و بلوچستان در بازه زمانی بیست‌ساله از سال ۱۳۸۴ تا ۱۴۰۳ مورد ارزیابی دقیق قرار گرفته است تا چگونگی دگرگونی شکاف طبقاتی در مناطق شهری این استان در جنوب شرق کشور تبیین شود.
بر اساس ارقام ثبت‌شده، مقدار این شاخص در سال ۱۳۸۴ برابر با ۰.۴۰۴۵۴ بوده و در طول دو دهه نوسانات زیادی را به ثبت رسانده است. کمترین میزان این شاخص در کل دوره مورد مطالعه در سال ۱۳۹۱ با رقم ۰.۳۳۸۷ ثبت شد، در حالی که بالاترین سطح نابرابری در سال ۱۴۰۰ با رسیدن به مقدار ۰.۴۹۲۹ مشاهده شده است.
در نیمه دوم دهه ۱۳۸۰، شاخص نابرابری در شهر‌های سیستان و بلوچستان غالباً بالای مرز چهار دهم تثبیت شده بود؛ به طوری که از ۰.۴۲۳۷ در سال ۱۳۸۵ به ۰.۴۴۸۹۹ در سال ۱۳۸۸ صعود کرد. با این حال، از سال ۱۳۹۰ روندی کاهشی شکل گرفت و عدد شاخص از ۰.۴۰۰۶۳ ناگهان در سال ۱۳۹۱ به ۰.۳۳۸۷ تقلیل یافت که بهترین وضعیت برابری توزیع هزینه در این بازه محسوب می‌شود.
پایگاه تحلیلی آمار نشان می‌دهد که بین سال‌های ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۴ سطح ضریب جینی با ثباتی نسبی در کانال سی و پنج صدم باقی ماند و به ترتیب مقادیر ۰.۳۵۳۳۶، ۰.۳۵۷۳۵ و ۰.۳۵۹۴۲ را تجربه کرد. این دوره کوتاه، یکنواخت‌ترین سطح شکاف درآمدی ثبت‌شده در آمارهای رسمی استان در طول بیست سال اخیر را رقم زد.
از سال ۱۳۹۵ با ثبت عدد ۰.۴۰۳۵۵، بار دیگر روند صعودی نابرابری از سر گرفته شد. داده‌های بررسی‌شده در مجموعه آمارفکت گویای آن است که در سال ۱۳۹۷ این شاخص با جهشی محسوس به ۰.۴۶۴۹۵ رسید و پس از کاهشی مختصر به ۰.۴۴۷۹ در سال ۱۳۹۸، در سال ۱۳۹۹ به ۰.۴۵۷۰۴ افزایش یافت.
اوج شکاف اقتصادی در مناطق شهری سیستان و بلوچستان در سال ۱۴۰۰ پدیدار گشت و ضریب جینی رکورد ۰.۴۹۲۹ را بر جا گذاشت. هرچند در سال ۱۴۰۱ مقدار آن به ۰.۴۶۴۶۸ و در سال ۱۴۰۲ به ۰.۴۱۹۸ کاهش یافت، اما در آخرین سال مورد پایش یعنی ۱۴۰۳، شاخص دوباره با افزایش مواجه شد و به ۰.۴۵۹۰۵ رسید.
بررسی تطبیقی داده‌ها آشکار می‌سازد که ارقام ضریب جینی در 31 استان به تفکیک مناطق شهریسیستان و بلوچستان در تمام سال‌های دهه نود و ابتدای سده جدید دستخوش تغییرات دامنه داری بوده است. افزایش این رقم از ۰.۴۰۴۵۴ در ابتدای دوره به ۰.۴۵۹۰۵ در انتهای دوره، رشد خالص نابرابری به میزان ۰.۰۵۴۵۱ واحد را نشان می‌دهد که گویای ناپایداری در وضعیت توزیع هزینه‌های خانوار در شهر‌های این استان است.
آمارهای مشابه در همین حوزه
