در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
آمار توزیع جمعیتی نقاط روستایی استان تهران که در آمارگیری سال 1395 در سرشماری عمومی نفوس و مسکن به دست آمده است نشان دهنده این است که نقاط روستایی این استان چند درصد از جمعیت نقاط روستایی کل کشور را شامل میشود. بیشترین توزیع جمعیتی نقاط روستایی استان تهران در سال 1375 بوده است.
آخرین آمار را در آمارفکت بخوانید.
طبق آخرین آماری که آمارفکت از سرشماری عمومی نفوس و مسکن به دست آورده است؛ آمار توزیع جمعیتی نقاط روستایی استان تهران نشان میدهد، نقاط روستایی این استان چند درصد از جمعیت نقاط روستایی کل کشور را شامل میشود. بیشترین توزیع جمعیتی نقاط روستایی استان تهران در سال 1375 بوده است. در این سال نقاط روستایی استان تهران، 7.69 درصد از جمعیت نقاط روستایی ایران را شامل شده است.
بررسی توزیع جمعیتی نقاط روستایی استان تهران طی سالهای 1365 تا 1395 نشاندهنده تغییرات در سهم این استان از جمعیت روستایی کل کشور است. توزیع نسبی جمعیت روستایی به این معناست که این استان چه درصدی از جمعیت روستایی کشور را تشکیل داده است. در این مقاله، روند تغییرات توزیع جمعیتی نقاط روستایی استان تهران بررسی میشود.
در سال 1365، استان تهران 5.26 درصد از جمعیت روستایی کل کشور را به خود اختصاص داده بود. این سهم نسبتاً بالا نشاندهنده نقش مهم استان تهران در بخش کشاورزی و روستایی کشور در آن زمان بود. بسیاری از روستاهای استان تهران نقش اساسی در تأمین نیازهای کشاورزی و غذایی کشور داشتند.
در سال 1375، سهم استان تهران از جمعیت روستایی کل کشور به 7.69 درصد افزایش یافت. این افزایش ممکن است به دلیل افزایش تعداد روستاها و جمعیت روستایی در آن زمان بوده باشد. استان تهران در این دوره به رشد نسبی در جمعیت روستایی خود دست یافت، اما روند مهاجرت به شهرها و توسعه شهری در این سالها نیز آغاز شده بود.
در سال 1385، سهم استان تهران از جمعیت روستایی کل کشور به 5.25 درصد کاهش یافت. این کاهش نشاندهنده شروع روند مهاجرت گسترده روستاییان به شهرها، بهویژه تهران، به دلیل گسترش زیرساختها و فرصتهای شغلی در مناطق شهری بود. همچنین، بسیاری از روستاها به دلیل رشد مناطق شهری و تبدیل به حومهها، دیگر در آمار روستاییان ثبت نمیشدند.
در سال 1390، سهم استان تهران از جمعیت روستایی کل کشور به 4.09 درصد رسید. این کاهش بیشتر در اثر گسترش بیشتر شهرها و مهاجرت بیشتر روستاییان به تهران و دیگر شهرهای بزرگ رخ داده بود. این روند ادامهدار در سهم جمعیت روستایی نشاندهنده افزایش جمعیت شهری و کاهش جمعیت روستایی در استان تهران است.
در سال 1395، سهم استان تهران از جمعیت روستایی کل کشور به 3.93 درصد کاهش یافت. این کاهش نشاندهنده تداوم روند مهاجرت به مناطق شهری و رشد جمعیت شهری استان تهران است. روند کاهش سهم جمعیت روستایی به دلیل رشد روزافزون مناطق شهری و توسعه زیرساختها در این مناطق بیشتر شده بود.
بررسی توزیع جمعیتی نقاط روستایی استان تهران طی سالهای 1365 تا 1395 نشاندهنده چند روند اصلی است:
کاهش سهم جمعیت روستایی استان تهران تأثیرات زیادی بر بخشهای کشاورزی و صنایع روستایی دارد. با افزایش مهاجرت روستاییان به مناطق شهری، نیروی کار بخش کشاورزی و روستایی کاهش یافته و این میتواند بر تولیدات کشاورزی و خدمات روستایی تأثیر منفی بگذارد.
سیاستگذاران باید برای مقابله با این روند، برنامهریزیهایی برای ایجاد مشاغل پایدار در مناطق روستایی و تقویت زیرساختها در این مناطق انجام دهند تا از کاهش بیشتر جمعیت روستایی جلوگیری کنند.
بررسی توزیع جمعیتی نقاط روستایی استان تهران طی سالهای 1365 تا 1395 نشاندهنده روند کاهش سهم جمعیت روستایی از جمعیت روستایی کل کشور است. این روند به دلیل مهاجرت گسترده روستاییان به مناطق شهری و توسعه سریع شهرها در استان تهران ایجاد شده است. برای مقابله با این روند، نیاز است که برنامهریزیهای ویژهای برای توسعه روستاها و جلوگیری از مهاجرت بیشتر به شهرها انجام شود.
برای کسب اطلاعات و آمارهای بیشتر در حوزهی جمعیتشناسی کلیک کنید.
آمارهای مرتبط:
آمار توزیع جمعیتی نقاط روستایی استان البرز (سال 1365-1395)
آمار توزیع جمعیتی نقاط روستایی استان ایلام (سال 1365-1395)
آمارهای مشابه در همین حوزه
