در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
آمار نسبت تعداد کل مراکز توانبخشی به جمعیت که در سال 1401 منتشر شده است حاکی از آن است که در بازه زمانی سال 1397 تا سال 1401، بیشترین نسبت تعداد کل مراکز توانبخشی به جمعیت در سال 1397 بوده است.
آمار امروز را در آمارفکت بخوانید.
طبق آخرین آماری که آمارفکت از مرکز آمار ایران به دست آورده است؛ آمار نسبت تعداد کل مراکز توانبخشی به جمعیت نشان میدهد که در بازه زمانی سال 1397 تا سال 1401، بیشترین نسبت تعداد کل مراکز توانبخشی به جمعیت در سال 1397 بوده است. در این سال نسبت تعداد کل مراکز توانبخشی به جمعیت به ازای هر صدهزار نفر 11.52 مرکز توانبخشی وجود داشته است.
نسبت تعداد کل مراکز توانبخشی به جمعیت یکی از شاخصهای مهم در ارزیابی سطح دسترسی به خدمات توانبخشی در کشور است. این شاخص به واحد تعداد مراکز به صدهزار نفر محاسبه میشود و تحلیل آن میتواند دیدگاه جامعی در مورد نحوه توزیع و دسترسی به خدمات توانبخشی فراهم کند. از سال 1397 تا 1401، تغییرات در این شاخص به وضوح بیانگر چالشها و فرصتهای موجود در این حوزه است.
در سال 1397، نسبت تعداد کل مراکز توانبخشی به جمعیت برابر با 11.52 بود. این مقدار نشاندهنده وضعیت مطلوبی در ارائه خدمات توانبخشی است. در این سال، به نظر میرسد که سرمایهگذاریها و برنامهریزیهای انجامشده در این حوزه باعث شدهاند تا افراد جامعه، بهویژه گروههای آسیبپذیر، به خدمات بهتری دسترسی داشته باشند. این وضعیت، نقطه اوجی در این بازه زمانی محسوب میشود و میتواند به عنوان معیاری برای سنجش سالهای بعد در نظر گرفته شود.
کاهش نسبت به 10.89 در سال 1398، نشاندهنده یک افت در تعداد مراکز توانبخشی نسبت به جمعیت است. این کاهش میتواند به عوامل مختلفی نسبت داده شود. از جمله این عوامل میتوان به محدودیتهای بودجهای، کاهش سرمایهگذاری در بخش سلامت یا تغییر اولویتهای دولت اشاره کرد. همچنین، ممکن است تعطیلی برخی از مراکز قدیمی به دلیل عدم بهروزرسانی تجهیزات یا نبود نیروی متخصص در این کاهش نقش داشته باشد.
در سال 1399، این نسبت به 10.55 کاهش یافت. ادامه این روند نزولی میتواند نشانهای از تأثیرات منفی بحرانهای اقتصادی، مانند رکود یا تورم، بر بخش سلامت و توانبخشی باشد. در این شرایط، احتمالاً گسترش مراکز توانبخشی یا حتی نگهداری از مراکز موجود با مشکلات جدی مواجه شده است. این کاهش نشاندهنده ضعف در زیرساختها و نیاز به بازنگری در سیاستهای حمایتی است.
افزایش جزئی نسبت به 10.77 در سال 1400 میتواند نشانهای از تلاش برای بهبود شرایط باشد. این افزایش ممکن است نتیجه سیاستهای جدید یا سرمایهگذاریهای مقطعی در بخش توانبخشی باشد. هرچند این رشد ناچیز است، اما نشان میدهد که تغییراتی در راستای تقویت این حوزه در حال انجام است.
در سال 1401، نسبت تعداد مراکز توانبخشی به 10.84 رسید. این رشد اندک نسبت به سال قبل نشاندهنده ثبات نسبی در این حوزه است. با این حال، هنوز فاصله قابلتوجهی با مقدار سال 1397 وجود دارد. این موضوع تأکید میکند که تلاشهای انجامشده در این حوزه کافی نبوده و نیازمند اقدامات بیشتر و برنامهریزی جامعتر هستیم.
تحلیل روند پنجساله نسبت تعداد مراکز توانبخشی به جمعیت، چند نکته کلیدی را روشن میکند:
پیشنهاد میشود که دولت و نهادهای مسئول در بخش سلامت، برنامههای جامعی برای توسعه مراکز توانبخشی در نظر بگیرند. این برنامهها میتوانند شامل ارائه مشوقهای مالی به سرمایهگذاران، تربیت نیروی انسانی متخصص، و بهروزرسانی تجهیزات مراکز موجود باشند. همچنین، باید سیاستهایی برای توزیع عادلانه این مراکز در مناطق کمبرخوردار تدوین شود تا تمامی اقشار جامعه به خدمات توانبخشی دسترسی داشته باشند.
برای کسب اطلاعات و آمارهای بیشتر در حوزهی بهداشت و درمان کلیک کنید.
آمارهای مرتبط:
آمار تعداد فرزندان بهزیستی که به زندگی مستقل انتقال یافتهاند به تفکیک استان (سال 1400)
آمار تعداد سالمندان تحت پوشش سازمان بهزیستی به تفکیک استان (سال 1400)
آمار تعداد خانوارهای تحت پوشش سازمان بهزیستی به تفکیک استان (سال 1400)
آمارهای مشابه در همین حوزه
