در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
آمار توزیع جمعیتی نقاط روستایی استان اصفهان که در آمارگیری سال 1395 در سرشماری عمومی نفوس و مسکن به دست آمده است نشان دهنده این است که نقاط روستایی این استان چند درصد از جمعیت نقاط روستایی کل کشور را شامل میشود. بیشترین توزیع جمعیتی نقاط روستایی استان اصفهان در سال 1365 بوده است.
آخرین آمار را در آمارفکت بخوانید.
طبق آخرین آماری که آمارفکت از سرشماری عمومی نفوس و مسکن به دست آورده است؛ آمار توزیع جمعیتی نقاط روستایی استان اصفهان نشان میدهد، نقاط روستایی این استان چند درصد از جمعیت نقاط روستایی کل کشور را شامل میشود. بیشترین توزیع جمعیتی نقاط روستایی استان اصفهان در سال 1365 بوده است. در این سال نقاط روستایی استان اصفهان، 5.26 درصد از جمعیت نقاط روستایی ایران را شامل شده است.
بررسی توزیع جمعیتی نقاط روستایی استان اصفهان نشاندهنده تغییرات عمده در سهم این استان از جمعیت روستایی کل کشور طی سالهای 1365 تا 1395 است. توزیع نسبی جمعیت روستایی به این معناست که این استان چه درصدی از جمعیت روستایی کشور را تشکیل داده است. در این مقاله، روند تغییرات توزیع جمعیتی نقاط روستایی استان اصفهان بررسی میشود.
در سال 1365، استان اصفهان 5.26 درصد از جمعیت روستایی کل کشور را به خود اختصاص داده بود. این آمار نشاندهنده سهم قابل توجهی از جمعیت روستایی کشور در این استان بود. در آن زمان، استانهای روستایی کشور همچنان نقش کلیدی در توسعه کشاورزی و اقتصادی ایفا میکردند و بخش قابل توجهی از جمعیت روستایی کشور را تشکیل میدادند.
در سال 1375، سهم استان اصفهان از جمعیت روستایی کل کشور به 4.37 درصد کاهش یافت. این کاهش ممکن است ناشی از روند مهاجرت روستاییان به مناطق شهری و روند urbanization (شهرنشینی) در این دوره باشد. با توسعه زیرساختها و فرصتهای شغلی در مناطق شهری، بسیاری از روستاییان به شهرها مهاجرت کردهاند.
در سال 1385، سهم استان اصفهان از جمعیت روستایی کل کشور به 3.43 درصد رسید. این کاهش در توزیع نسبی جمعیت روستایی نشاندهنده تداوم روند urbanization و کاهش جمعیت روستایی در استان است. با این حال، استان اصفهان همچنان یکی از استانهای بزرگ کشور در بخشهای کشاورزی بود، اما روند مهاجرت به شهرها به وضوح تأثیرگذار بود.
در سال 1390، سهم استان اصفهان از جمعیت روستایی کل کشور به 3.32 درصد رسید. این کاهش ادامهدار در سهم جمعیت روستایی نمایانگر تداوم روند مهاجرت به مناطق شهری و تغییرات در ساختار جمعیتی استان است.
در سال 1395، استان اصفهان 2.96 درصد از جمعیت روستایی کل کشور را تشکیل میداد. این کاهش در مقایسه با سالهای پیشین نشاندهنده پایدار بودن روند کاهش جمعیت روستایی استان است. بهطور کلی، کاهش جمعیت روستایی در این دوره ادامه پیدا کرده است که نیاز به اقدامات ویژه برای حفظ و تقویت جوامع روستایی استان را ضروری میسازد.
بررسی توزیع جمعیتی نقاط روستایی استان اصفهان طی سالهای 1365 تا 1395 نشاندهنده چند روند اصلی است:
کاهش سهم جمعیت روستایی استان اصفهان تأثیرات اجتماعی و اقتصادی بسیاری خواهد داشت. کاهش جمعیت روستایی میتواند بر تولیدات کشاورزی، نیروی کار در بخشهای روستایی و کیفیت زندگی در مناطق روستایی تأثیرگذار باشد. این کاهش همچنین میتواند به کاهش خدمات بهداشتی و اجتماعی برای روستاییان منجر شود.
سیاستگذاران استان اصفهان باید برای مقابله با این روند، برنامهریزیهایی برای ایجاد فرصتهای شغلی در مناطق روستایی، تقویت زیرساختها و خدمات عمومی و ایجاد شرایط مناسب برای حفظ جمعیت روستایی در نظر بگیرند.
بررسی توزیع جمعیتی نقاط روستایی استان اصفهان طی سالهای 1365 تا 1395 نشاندهنده روند کاهش مستمر سهم جمعیت روستایی از جمعیت روستایی کل کشور است. این روند به دلیل مهاجرت گسترده روستاییان به مناطق شهری و تغییرات اجتماعی-اقتصادی ایجاد شده است. برای مقابله با این روند، نیاز است که سیاستهای جدیدی برای تقویت جوامع روستایی و جذب جمعیت به مناطق روستایی اتخاذ شود.
برای کسب اطلاعات و آمارهای بیشتر در حوزهی جمعیتشناسی کلیک کنید.
آمارهای مرتبط:
آمار توزیع جمعیتی برحسب گروههای عمده سنی استان گلستان (سال 1365-1395)
آمار توزیع جمعیتی برحسب گروههای عمده سنی استان کهگیلویه و بویراحمد (سال 1365-1395)
آمار توزیع جمعیتی برحسب گروههای عمده سنی استان گیلان (سال 1365-1395)
آمارهای مشابه در همین حوزه
