در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
درک ساختار محل سکونت خانوارها اطلاعات کلیدی را درباره الگوی زندگی و وضعیت اجتماعی یک منطقه ارائه میدهد. این دادهها میتوانند مبنایی برای برنامهریزیهای آتی و شناخت بهتر توزیع جمعیتی باشند. برای دسترسی به تحلیلهای آماری بیشتر،
آمار امروز را در آمارفکت بخوانید.
بر اساس سرشماری انجام شده در سال 1395، جزئیات مهمی درباره آمار خانوارهای استان گلستان به تفکیک نوع محل سکونت (سال 1395) به دست آمده است. این آمار نشان میدهد که الگوی سکونت در این استان چگونه بوده و کدام نوع محل سکونت بیشترین سهم را به خود اختصاص داده است. شناخت این الگوها برای تحلیلهای اجتماعی و اقتصادی حائز اهمیت است. در مجموع، تعداد کل خانوارهای مورد بررسی در استان گلستان بالغ بر 548,878 خانوار بوده است. این عدد مبنایی برای محاسبه سهم هر نوع محل سکونت را فراهم میآورد.
بخش عمدهای از آمار خانوارهای استان گلستان به تفکیک نوع محل سکونت (سال 1395) را واحدهای مسکونی غیرآپارتمانی تشکیل میدهند. بر اساس دادههای موجود، تعداد 420,549 خانوار در واحدهای مسکونی غیرآپارتمانی سکونت داشتهاند. این رقم تقریباً 76.6 درصد از کل خانوارهای استان را شامل میشود. این موضوع نشاندهنده ترجیح یا غلبه ساختار خانههای ویلایی یا مستقل در استان گلستان است که میتواند بازتابی از بافت روستایی و شهرهای با تراکم جمعیت کمتر باشد. چنین الگویی، ویژگیهای خاص خود را در زمینه معماری، شهرسازی و حتی فرهنگ سکونت در پی دارد.
در مقابل، تعداد 115,055 خانوار در واحدهای مسکونی آپارتمانی زندگی میکردهاند که تقریباً 21 درصد از کل آمار خانوارهای استان گلستان به تفکیک نوع محل سکونت (سال 1395) را شامل میشود. این درصد، هرچند کمتر از خانههای غیرآپارتمانی است، اما بیانگر روند شهرنشینی و افزایش ساخت و سازهای آپارتمانی در مراکز جمعیتی بزرگتر استان گلستان است. رشد جمعیت و محدودیت زمین در مناطق شهری، معمولاً به افزایش تقاضا برای واحدهای آپارتمانی منجر میشود. این آمار نشان میدهد که شهرنشینی مدرن با ساختار آپارتمانی نیز در استان گلستان رو به گسترش بوده است.
در کنار انواع اصلی محل سکونت، بخش کوچکی از آمار خانوارهای استان گلستان به تفکیک نوع محل سکونت (سال 1395) مربوط به اقامتگاههای موقت و سایر موارد است. تعداد 528 خانوار در چادر، کپر، آلونک، زاغه یا موارد مشابه زندگی میکردهاند که حدود 0.1 درصد از کل خانوارها را شامل میشود. این آمار نشاندهنده وجود جوامع خاص یا گروههایی است که به دلایل مختلف از مسکن پایدار برخوردار نیستند. همچنین، 13,235 خانوار در دستهبندی "سایر" قرار گرفتهاند که تقریباً 2.4 درصد از کل را تشکیل میدهند. این گروه ممکن است شامل اقامتگاههای موقت، خانههای سازمانی یا موارد دیگر باشد که در دستههای اصلی جای نمیگیرند. تنها 11 خانوار نیز نوع محل سکونت خود را "اظهار نشده" ثبت کردهاند که بخش بسیار ناچیزی از آمار کلی است.
تحلیل آمار خانوارهای استان گلستان به تفکیک نوع محل سکونت (سال 1395) به وضوح نشان میدهد که الگوی غالب سکونت در این استان، خانههای غیرآپارتمانی است که میتواند نشاندهنده ماهیت عمدتاً روستایی یا نیمهشهری استان باشد. با این حال، سهم قابل توجه واحدهای آپارتمانی نیز بیانگر رشد و توسعه شهری و تغییر الگوهای زندگی در بخشهایی از استان است. بررسی این آمار به مسئولان و برنامهریزان کمک میکند تا نیازهای مسکن در هر بخش از استان را با دقت بیشتری شناسایی کرده و برای تأمین آن برنامهریزی کنند. این دادهها اطلاعات ارزشمندی را برای درک بهتر ساختار اجتماعی و اقتصادی استان گلستان فراهم میآورند.
برای کسب اطلاعات بیشتر در حوزهی مسکن کلیک کنید.
آمارهای مرتبط:
آمار سهم مستاجران و مالکان منزل مسکونی در ایران (1335 تا 1395)
آمار متوسط قیمت یک متر مربع زیربنای واحدهای مسکونی معامله شده در سال 1399
آمار متوسط قیمت یک متر مربع زیربنای واحدهای مسکونی معامله شده در سال 1395
برای خواندن مقاله چرا آمار اهمیت دارد؟ کلیک کنید.
آمارهای مشابه در همین حوزه
