در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
آمار میزان شهرنشینی استان گیلان که در آمارگیری سال 1395 در سرشماری عمومی نفوس و مسکن به دست آمده است نشان دهنده این است در استان مذکور چه میزان از مردم در طی سالهای مختلف به جمعیت شهری این استان اضافه شدهاند و میزان شهرنشینی در این استان چه میزان تغییر کرده است.
آخرین آمار را در آمارفکت بخوانید.
طبق آخرین آماری که آمارفکت از سرشماری عمومی نفوس و مسکن به دست آورده است؛ آمار میزان شهرنشینی استان گیلان نشان میدهد، میزان شهرنشینی در استان گیلان در طول سالهای 1365 تا سال 1395 چه میزان تغییر کرده است. بیشترین میزان شهرنشینی استان گیلان در سال 1395 بوده است. در این سال میزان شهرنشینی استان گیلان به 63.34 درصد رسیده است.
بررسی میزان شهرنشینی استان گیلان در طول سالهای مختلف نشاندهنده تغییرات قابل توجه در ساختار جمعیتی و روند مهاجرت به مناطق شهری این استان است. در این مقاله، روند تغییرات میزان شهرنشینی استان گیلان از سال 1365 تا 1395 بررسی میشود و عواملی که بر این تغییرات تأثیر گذاشتهاند، تحلیل خواهند شد. استان گیلان بهعنوان یکی از استانهای مهم در شمال ایران، از نظر فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی شاهد تغییرات عمدهای در روند شهرنشینی بوده است.
در سال 1365، میزان شهرنشینی استان گیلان 37.68 درصد بود. این میزان نشاندهنده آن است که در آن زمان بیش از یکسوم جمعیت استان گیلان در مناطق شهری زندگی میکردند. استان گیلان در آن دوره بیشتر بهعنوان یک استان کشاورزی شناخته میشد که بخش عمدهای از فعالیتهای اقتصادی آن در بخشهای کشاورزی، دامپروری و صنایع وابسته به کشاورزی متمرکز بود. بسیاری از مردم استان در روستاها سکونت داشتند و مهاجرت به شهرها بهطور چشمگیری افزایش نیافته بود. در این دوره، استان گیلان به دلیل ویژگیهای کشاورزیاش، جمعیت بیشتری در مناطق روستایی داشت.
در سال 1375، میزان شهرنشینی استان گیلان به 46.83 درصد رسید که نشاندهنده رشد قابل توجه در روند شهرنشینی این استان بود. در این دوره، با توسعه صنعت و خدمات در مناطق شهری، بهویژه در شهر رشت (مرکز استان)، فرصتهای شغلی جدیدی بهوجود آمد که باعث جذب بیشتر جمعیت به این مناطق شد. همچنین، گسترش زیرساختها در شهرها، مانند مسکن، حملونقل عمومی، آبرسانی و برقرسانی، باعث افزایش کیفیت زندگی در مناطق شهری شد و این امر موجب شد که جمعیت بیشتری از روستاها به شهرها مهاجرت کنند.
در سال 1385، میزان شهرنشینی استان گیلان به 53.88 درصد رسید. این رشد قابل توجه نشاندهنده ادامه روند مهاجرت از روستاها به مناطق شهری بود. در این دوره، بسیاری از مناطق شهری استان، به ویژه رشت، شاهد توسعههای اقتصادی و اجتماعی بودند. افزایش فرصتهای شغلی در بخشهای صنعتی و خدماتی، بهبود زیرساختها و ارتقای سطح زندگی شهری باعث شد که جمعیت بیشتری به سمت زندگی شهری حرکت کنند. همچنین، با افزایش تعداد مشاغل و رونق صنعت و خدمات، نیاز به نیروی کار در شهرها بیشتر شد که این امر باعث جذب جمعیت از مناطق روستایی به شهرهای بزرگتر استان شد.
در سال 1390، میزان شهرنشینی استان گیلان به 60.35 درصد رسید که نشاندهنده روند پایداری در رشد شهرنشینی این استان بود. این افزایش در میزان شهرنشینی به دلیل افزایش توسعههای اقتصادی، بهبود شرایط زندگی در مناطق شهری و گسترش بخشهای صنعتی و خدماتی در استان بود. در این سالها، با رشد صنایع، بهبود خدمات عمومی، و افزایش فرصتهای شغلی در شهرها، جمعیت بیشتری از روستاها به شهرها مهاجرت کردند. افزایش سطح زندگی در مناطق شهری و بهبود شرایط آموزشی و بهداشتی نیز بر جذب جمعیت به شهرها تأثیرگذار بود.
در سال 1395، میزان شهرنشینی استان گیلان به 63.34 درصد رسید که نشاندهنده افزایش بیشتر جمعیت شهری در این استان بود. در این سالها، روند توسعه شهری در استان گیلان ادامه یافت و افزایش فرصتهای شغلی در بخشهای مختلف اقتصادی بهویژه در صنایع و خدمات، موجب جذب جمعیت بیشتری به مناطق شهری شد. همچنین، توسعه زیرساختها در مناطق شهری و ارتقای سطح زندگی مردم، شرایط را برای زندگی در شهرها مطلوبتر کرده و موجب افزایش مهاجرت از روستاها به شهرها شد. این تغییرات در ساختار جمعیتی استان نشاندهنده رشد سریعتر بخشهای شهری و کاهش نسبی جمعیت روستایی در استان گیلان است.
رشد میزان شهرنشینی استان گیلان در طول سالها تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار گرفت. یکی از مهمترین عوامل رشد شهرنشینی، توسعه بخشهای صنعتی و خدماتی در استان بود. همچنین، بهبود زیرساختها، افزایش کیفیت زندگی در مناطق شهری و افزایش فرصتهای شغلی در این مناطق باعث جذب بیشتر جمعیت به شهرها شد. عوامل مؤثر در این روند عبارتند از:
روند شهرنشینی استان گیلان همراه با مزایای زیادی بود، اما پیامدهایی نیز به همراه داشت. برخی از مهمترین چالشها و پیامدهای این روند عبارتند از:
در مجموع، میزان شهرنشینی استان گیلان در طی سالهای 1365 تا 1395 شاهد رشد چشمگیری بود که نشاندهنده توسعه بخشهای صنعتی، خدماتی و زیرساختی در این استان است. این تغییرات بهطور عمده ناشی از بهبود شرایط اقتصادی، توسعه زیرساختها و افزایش فرصتهای شغلی در مناطق شهری بوده است. با این حال، این تغییرات با چالشهایی مانند رشد حاشیهنشینی، مشکلات ترافیکی و آلودگی هوا همراه بوده که نیاز به برنامهریزی جامع برای مدیریت رشد شهری و بهبود شرایط زندگی در مناطق شهری را ضروری میسازد.
برای کسب اطلاعات و آمارهای بیشتر در حوزهی جمعیتشناسی کلیک کنید.
آمارهای مرتبط:
آمار میزان شهرنشینی استان آذربایجان شرقی (سال 1365-1395)
آمار میزان شهرنشینی استان آذربایجان غربی (سال 1365-1395)
آمارهای مشابه در همین حوزه
