آمار توزیع جمعیتی استان چهارمحال و بختیاری که در آمارگیری سال 1395 در سرشماری عمومی نفوس و مسکن به دست آمده است نشان میدهد، بیشترین میزان توزیع جمعیتی استان چهارمحال و بختیاری در سال 1365 بوده است.
آخرین آمار را در آمارفکت بخوانید.
طبق آخرین آماری که آمارفکت از سرشماری عمومی نفوس و مسکن به دست آورده است؛ آمار توزیع جمعیتی استان چهارمحال و بختیاری نشان میدهد که بیشترین میزان توزیع جمعیتی استان چهارمحال و بختیاری در سال 1365 بوده است. در این سال استان چهارمحال و بختیاری 1.28 درصد از جمعیت ایران را تشکیل داده است.
تحلیل توزیع جمعیتی استان چهارمحال و بختیاری در سالهای 1365 تا 1395
توزیع جمعیتی استان چهارمحال و بختیاری طی دورههای مختلف سرشماری روندی نزولی داشته و از 1.28 درصد در سال 1365 به 1.19 درصد در سال 1395 کاهش یافته است. این روند نشان میدهد که سهم این استان از جمعیت کل کشور بهمرور کاهش یافته است که عمدتاً به دلایلی مانند مهاجرت گسترده به استانهای صنعتی، کاهش نرخ زاد و ولد، و عدم توسعه صنعتی و اقتصادی در مقایسه با سایر استانها بازمیگردد. در ادامه، روند توزیع جمعیتی استان چهارمحال و بختیاری از سال 1365 تا 1395 و عوامل مؤثر بر آن بررسی میشود.
بررسی روند توزیع جمعیتی استان چهارمحال و بختیاری در سالهای مختلف
1. توزیع جمعیتی استان چهارمحال و بختیاری در سال 1365 (1.28%)
- در این سال، استان چهارمحال و بختیاری 1.28 درصد از کل جمعیت کشور را تشکیل میداد.
- اقتصاد این استان بیشتر متکی بر کشاورزی، دامداری و صنایع کوچک بود.
- با توجه به منابع طبیعی و اقلیم مناسب، نرخ زاد و ولد در این دوره نسبتاً بالا بود و مهاجرت از استان چندان گسترده نبود.
2. توزیع جمعیتی استان چهارمحال و بختیاری در سال 1375 (1.27%)
- در این سال، سهم استان از جمعیت کشور اندکی کاهش یافته و به 1.27 درصد رسیده است.
- با رشد اقتصادی و صنعتی در استانهای همجوار، بهویژه در استانهای اصفهان و خوزستان، بخشی از جمعیت جوان استان به این مناطق مهاجرت کرده است.
- کاهش فرصتهای شغلی محلی و عدم سرمایهگذاری قابلتوجه در زیرساختهای صنعتی، موجب تشدید روند مهاجرت شده است.
3. توزیع جمعیتی استان چهارمحال و بختیاری در سال 1385 (1.22%)
- کاهش سهم استان از جمعیت کشور در این سال به 1.22 درصد نشاندهنده ادامه روند مهاجرت و کاهش نرخ زاد و ولد است.
- با توسعه سریع صنایع در استانهای صنعتی مانند اصفهان و تهران، فرصتهای شغلی بیشتری در این استانها ایجاد شد و افراد زیادی از چهارمحال و بختیاری به این مناطق مهاجرت کردند.
- در این دوره، برخی از روستاهای استان با کاهش جمعیت روبهرو شدند و بسیاری از خانوارهای روستایی به شهرهای استان یا دیگر استانها مهاجرت کردند.
4. توزیع جمعیتی استان چهارمحال و بختیاری در سال 1390 (1.19%)
- در این سال، سهم استان از جمعیت کشور به 1.19 درصد کاهش یافت، که نسبت به سال 1385 کاهش محسوسی محسوب نمیشود اما همچنان نشان از تداوم روند نزولی دارد.
- یکی از عوامل تأثیرگذار بر این روند، کاهش نرخ زاد و ولد و همچنین خروج نیروهای کار جوان به سایر استانها بوده است.
- عدم توسعه زیرساختهای صنعتی و اقتصادی پایدار در این استان، موجب کاهش جذابیت آن برای زندگی و اشتغال شده است.
5. توزیع جمعیتی استان چهارمحال و بختیاری در سال 1395 (1.19%)
- در این سال، سهم استان از جمعیت کل کشور بدون تغییر نسبت به سال 1390، در سطح 1.19 درصد باقی ماند.
- هرچند روند کاهش جمعیت استان متوقف شده، اما میزان افزایش جمعیت استان نسبت به میانگین کشوری پایینتر بوده است.
- بهبود نسبی خدمات شهری و افزایش سرمایهگذاریهای دولتی در برخی مناطق، مانع از ادامه کاهش سهم استان از جمعیت کل کشور شده است.
عوامل مؤثر بر کاهش توزیع جمعیتی استان چهارمحال و بختیاری
1. مهاجرت گسترده به سایر استانها
- استانهای همجوار مانند اصفهان، خوزستان و تهران فرصتهای شغلی بیشتری ارائه دادهاند و باعث مهاجرت جمعیت جوان از چهارمحال و بختیاری شدهاند.
- بسیاری از ساکنان این استان به دلیل مشکلات معیشتی، کمبود فرصتهای شغلی و پایین بودن سطح درآمد، به استانهای صنعتی مهاجرت کردهاند.
2. کاهش نرخ زاد و ولد
- همانند بسیاری از استانهای دیگر، نرخ زاد و ولد در این استان نیز کاهش یافته است.
- افزایش سطح تحصیلات، تغییر سبک زندگی و رشد هزینههای زندگی، موجب کاهش رشد طبیعی جمعیت شده است.
3. عدم توسعه صنعتی و فرصتهای شغلی محدود
- در مقایسه با سایر استانها، چهارمحال و بختیاری رشد صنعتی چندانی نداشته و همچنان متکی به بخش کشاورزی و دامداری است.
- عدم سرمایهگذاری کافی در بخش صنعت و خدمات، موجب شده است که بسیاری از جوانان استان برای یافتن شغل به سایر استانها بروند.
4. تمرکز توسعه در سایر استانها
- سرمایهگذاریهای عمده صنعتی و اقتصادی در استانهای بزرگتر مانند تهران، اصفهان و خوزستان باعث شده است که این استانها جمعیت بیشتری را جذب کنند.
- کمبود زیرساختهای مناسب در استان، موجب کاهش جذابیت آن برای سرمایهگذاران و نیروی کار شده است.
راهکارهای پیشنهادی برای تثبیت و افزایش جمعیت در استان چهارمحال و بختیاری
- سرمایهگذاری در بخشهای صنعتی و ایجاد فرصتهای شغلی پایدار
- ایجاد شهرکهای صنعتی و تشویق سرمایهگذاران داخلی و خارجی برای احداث واحدهای تولیدی میتواند به کاهش مهاجرت کمک کند.
- حمایت از صنایع تبدیلی کشاورزی و دامپروری برای افزایش اشتغالزایی.
- بهبود زیرساختهای حملونقل و خدمات شهری
- افزایش کیفیت جادهها و راههای ارتباطی برای تسهیل حملونقل کالا و رفتوآمد نیروی کار.
- توسعه خدمات بهداشتی، آموزشی و تفریحی برای افزایش کیفیت زندگی در استان.
- توسعه گردشگری و بهرهبرداری از ظرفیتهای طبیعی استان
- استان چهارمحال و بختیاری دارای جاذبههای طبیعی فراوانی است که میتواند به رونق گردشگری و افزایش درآمدهای محلی کمک کند.
- سرمایهگذاری در اکوتوریسم و توسعه اقامتگاههای بومگردی میتواند به ایجاد فرصتهای شغلی و افزایش ماندگاری جمعیت کمک کند.
- حمایت از کسبوکارهای کوچک و کارآفرینی محلی
- ارائه وامهای کمبهره به کارآفرینان و جوانان استان برای راهاندازی کسبوکارهای محلی و صنایع دستی.
- تشویق شرکتهای دانشبنیان و نوآورانه برای فعالیت در حوزه کشاورزی، صنایعدستی و گردشگری.
جمعبندی
- توزیع جمعیتی استان چهارمحال و بختیاری از 1.28% در سال 1365 به 1.19% در سال 1395 کاهش یافته است.
- مهمترین دلایل کاهش سهم استان از جمعیت کشور شامل افزایش مهاجرت به سایر استانها، کاهش نرخ زاد و ولد، عدم توسعه صنعتی و تمرکز توسعه در استانهای دیگر بوده است.
- برای تثبیت جمعیت در استان و جلوگیری از مهاجرت بیشتر، باید بر روی توسعه اقتصادی، ایجاد فرصتهای شغلی پایدار و توسعه گردشگری و زیرساختهای حملونقل تمرکز شود.
در آینده، چنانچه برنامههای توسعهای مناسب اجرا شود، استان چهارمحال و بختیاری میتواند روند کاهش سهم جمعیتی خود را متوقف کند و شرایط بهتری برای تثبیت جمعیت ایجاد کند.
برای کسب اطلاعات و آمارهای بیشتر در حوزهی جمعیتشناسی کلیک کنید.
آمارهای مرتبط:
آمار توزیع جمعیتی استان ایلام (سال 1365-1395)
آمار توزیع جمعیتی استان بوشهر (سال 1365-1395)
آمار توزیع جمعیتی استان تهران (سال 1365-1395)
برای خواندن مقاله جمعیت کلیک کنید
