در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
شبکه راه‌های مواصلاتی استان هرمزگان در جنوب ایران به دلیل موقعیت ساحلی و اقلیم ویژه، نیازمند ابنیه فنی و سازه‌های متعدد آب‌گذر است. آمار تعداد پل های موجود در استان هرمزگان (سال 1403) که توسط سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای ثبت شده است، جزئیات پراکندگی و ساختار ابنیه فنی جاده‌ای این استان را بر اساس اندازه دهانه در پنج رده تفکیک می‌کند.
مجموع کل سازه‌های ثبت‌شده در این گزارش نشان می‌دهد که در سراسر محورهای مواصلاتی هرمزگان تعداد ۱۳,۶۱۵ دستگاه پل احداث شده است. بیشترین سهم از این سازه‌ها مربوط به پل‌های کوچک با دهانه تا ۶ متر است که رقمی معادل ۱۳,۰۸۱ دستگاه را شامل می‌شود و به تنهایی بیش از ۹۶.۰۸ درصد از کل پل‌های این استان را تشکیل می‌دهد.
بررسی دقیق‌تر سازه‌های کوچک و متوسط نشان‌دهنده تمرکز بالای شبکه ارتباطی بر مدیریت روان‌آب‌ها و مسیل‌های فصلی است. در رده دهانه ۶ تا ۱۰ متر، تعداد ۳۹۴ دستگاه پل ثبت شده که سهمی معادل ۲.۸۹ درصد از کل پل‌های موجود را به خود اختصاص داده است. ترکیب پل‌های تا ۶ متر و ۶ تا ۱۰ متر نشان می‌دهد که ۹۸.۹۷ درصد از کل سازه‌های عبور آب در هرمزگان در رده دهانه‌های خرد و کوچک قرار دارند.
بر اساس پایگاه تحلیلی آمارفکت، سازه‌های خرد اغلب برای انتقال سیلاب‌های ناگهانی ناشی از بارندگی‌های تندری و هدایت آبراه‌های فصلی به سمت خلیج فارس و دریای عمان کاربرد دارند و وجود ۱۳,۴۷۵ دستگاه پل با دهانه زیر ۱۰ متر بیانگر ماهیت توپوگرافی و اقلیم آب‌وهوایی این منطقه است.
در بخش سازه‌های متوسط و بزرگ، فراوانی پل‌ها به‌طور چشمگیری کاهش پیدا می‌کند. در رده دهانه ۱۰ تا ۲۰ متر، تعداد ۱۰۳ دستگاه پل در محورهای ارتباطی استان فعال هستند که سهمی معادل ۰.۷۶ درصد از کل زیرساخت‌های متقاطع را شامل می‌شوند. این پل‌ها معمولاً بر روی رودخانه‌های فصلی عریض‌تر یا تقاطع‌های غیرهمسطح فرعی مستقر هستند.
طبق این آمار رسمی، در بخش دهانه‌های بزرگ‌تر یعنی رده ۲۰ تا ۳۰ متر تنها ۲۴ دستگاه پل در استان هرمزگان وجود دارد که معادل ۰.۱۸ درصد از مجموع پل‌ها است. همچنین سازه‌های بسیار بزرگ با دهانه ۳۰ متر به بالا که بر روی عریض‌ترین رودخانه‌ها یا در تقاطع‌های اصلی احداث شده‌اند، به تعداد ۱۳ دستگاه محدود می‌شوند و فقط ۰.۱۰ درصد از کل ابنیه فنی را تشکیل می‌دهند.
جمع‌بندی داده‌های به‌دست‌آمده از آمار تعداد پل های موجود در استان هرمزگان (سال 1403) حاکی از یک ساختار هرمی بسیار شیب‌دار در مهندسی ابنیه فنی این استان ساحلی است. از مجموع ۱۳,۶۱۵ دستگاه پل، پل‌های با دهانه بزرگ و فوق‌بزرگ (۲۰ متر به بالا) در مجموع تنها ۳۷ دستگاه هستند و کمتر از ۰.۳ درصد کل ظرفیت عبوری استان را در بر می‌گیرند.
این وضعیت آماری به روشنی گویای آن است که شبکه راه‌های استان هرمزگان با تعداد بسیار زیادی آبراهه، خور و مسیل کم‌عرض روبه‌رو است که نیازمند ایجاد پل‌های پرتعداد با دهانه‌های کوچک بوده‌اند، در حالی که تقاطع‌های عریض و رودخانه‌های دائمی بزرگ بخش بسیار محدودی از عوارض طبیعی این منطقه را تشکیل می‌دهند.
آمارهای مشابه در همین حوزه
