در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
آمار میزان شهرنشینی استان آذربایجان شرقی که در آمارگیری سال 1395 در سرشماری عمومی نفوس و مسکن به دست آمده است نشان دهنده این است در استان مذکور چه میزان از مردم در طی سالهای مختلف به جمعیت شهری این استان اضافه شدهاند و میزان شهرنشینی در این استان چه میزان تغییر کرده است.
آخرین آمار را در آمارفکت بخوانید.
طبق آخرین آماری که آمارفکت از سرشماری عمومی نفوس و مسکن به دست آورده است؛ آمار میزان شهرنشینی استان آذربایجان شرقی نشان میدهد، میزان شهرنشینی در استان آذربایجان شرقی در طول سالهای 1365 تا سال 1395 چه میزان تغییر کرده است. بیشترین میزان شهرنشینی استان آذربایجان شرقی در سال 1395 بوده است. در این سال میزان شهرنشینی استان آذربایجان شرقی به 71.86 درصد رسیده است.
بررسی میزان شهرنشینی استان آذربایجان شرقی در طول سالهای مختلف نشاندهنده تغییرات چشمگیر در ساختار جمعیتی و پراکندگی سکونتگاههای شهری و روستایی در این استان است. در این مقاله، روند تغییرات میزان شهرنشینی در استان آذربایجان شرقی از سال 1365 تا 1395 بررسی میشود و عواملی که بر این تغییرات تاثیر گذاشتهاند، مورد تحلیل قرار میگیرند.
در سال 1365، میزان شهرنشینی استان آذربایجان شرقی حدود 48.58 درصد بود. این رقم نشاندهنده نسبت جمعیت شهری به کل جمعیت استان بود که کمتر از نیمی از جمعیت استان در مناطق شهری سکونت داشتند. در این دوره، استان آذربایجان شرقی عمدتاً بهعنوان یک استان کشاورزی با روستاهای متعدد شناخته میشد که بخش عمدهای از فعالیتهای اقتصادی آن در بخشهای کشاورزی، دامپروری و صنایع وابسته به کشاورزی متمرکز بود. به همین دلیل، اکثر جمعیت استان در روستاها زندگی میکردند و روند شهرنشینی هنوز به اندازه کافی رشد نکرده بود.
در سال 1375، میزان شهرنشینی استان آذربایجان شرقی به 60.28 درصد رسید که نشاندهنده یک رشد قابل توجه در پراکندگی جمعیت شهری و روستایی بود. این افزایش قابل توجه در شهرنشینی ناشی از چندین عامل اقتصادی و اجتماعی بود. رشد سریعتر بخش صنعت و خدمات، افزایش سرمایهگذاری در مناطق شهری و گسترش زیرساختها در شهرها، به ویژه در تبریز (مرکز استان)، باعث جذب بیشتر جمعیت به این مناطق شد. به علاوه، بهبود شرایط زندگی و افزایش فرصتهای شغلی در شهرها باعث شد که بسیاری از روستاییان به منظور جستجوی فرصتهای بهتر زندگی و کار، به شهرها مهاجرت کنند. این روند باعث شد که استان آذربایجان شرقی، مشابه سایر استانها، در حال تجربه تغییرات عمدهای در ساختار جمعیتی خود باشد.
در سال 1385، میزان شهرنشینی استان آذربایجان شرقی به 66.67 درصد افزایش یافت که به وضوح نشاندهنده ادامه روند شهرنشینی در این استان بود. رشد شدید جمعیت شهری در این سالها به دلیل افزایش تعداد مهاجرتها به مناطق شهری و نیز ایجاد زیرساختهای شهری مدرنتر بود. توسعه بخشهای صنعتی و خدماتی در استان، به ویژه در تبریز، و همچنین افزایش جذب سرمایهگذاریهای خارجی و داخلی به این مناطق، موجب افزایش بیشتر تعداد شهرنشینان شد. علاوه بر این، رونق بخشهای مختلف اقتصادی از جمله حملونقل، صنعت و تجارت، فرصتهای شغلی جدیدی در شهرها ایجاد کرد که مردم را از روستاها به سوی زندگی شهری سوق داد.
در سال 1390، میزان شهرنشینی استان آذربایجان شرقی به 69.25 درصد رسید که نشاندهنده افزایش پایداری در روند شهرنشینی استان بود. این افزایش در میزان شهرنشینی بیانگر ادامه روند مهاجرت از روستاها به شهرها و گسترش زندگی شهری در این استان است. در این سالها، دولت و بخش خصوصی تلاشهای بیشتری در زمینه توسعه زیرساختها، از جمله ساخت مسکن، ایجاد شبکههای حملونقل شهری و افزایش سطح خدمات عمومی در شهرها انجام دادند که این عوامل به تسهیل روند مهاجرت و زندگی شهری کمک کرد. از سوی دیگر، این افزایش در شهرنشینی بهطور غیرمستقیم موجب چالشهایی مانند گسترش حاشیهنشینی و مشکلات ترافیکی در شهرهای بزرگتر نظیر تبریز شد.
در سال 1395، میزان شهرنشینی استان آذربایجان شرقی به 71.86 درصد رسید. این رقم به وضوح نشاندهنده استمرار روند رشد شهرنشینی در این استان است. افزایش میزان شهرنشینی در این سالها بیشتر تحت تأثیر توسعههای اقتصادی و صنعتی در مناطق شهری استان بود. علاوه بر این، رشد سریع جمعیت شهری در این سالها نتیجه مستقیم ارتقای کیفیت زندگی در مناطق شهری، بهبود سطح آموزش و بهداشت، و افزایش فرصتهای شغلی و اقتصادی در شهرها بود. این تغییرات باعث شد که تعداد بیشتری از مردم در شهرها مستقر شوند و به همین دلیل، استان آذربایجان شرقی بهطور کلی شاهد کاهش نسبی جمعیت روستایی و افزایش مداوم جمعیت شهری بود.
رشد میزان شهرنشینی استان آذربایجان شرقی در طول سالها تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار داشت. یکی از مهمترین عوامل رشد شهرنشینی، توسعه زیرساختها و افزایش فرصتهای شغلی در مناطق شهری بود. همچنین، رشد سریع صنعت و خدمات، به ویژه در تبریز، جذب نیروی کار بیشتر به این مناطق را تسهیل کرد. دیگر عواملی که در این روند تأثیرگذار بودند عبارتند از:
روند سریع شهرنشینی استان آذربایجان شرقی همراه با مزایای بسیاری بود، اما پیامدهایی نیز به همراه داشت. برخی از مهمترین چالشها و پیامدهای این روند عبارتند از:
در مجموع، میزان شهرنشینی استان آذربایجان شرقی در طی سالهای 1365 تا 1395 افزایش چشمگیری داشت که نشاندهنده رشد سریع بخشهای صنعتی، خدماتی و اقتصادی در این استان بود. این تغییرات در ساختار جمعیتی استان، همراه با چالشهای اجتماعی، اقتصادی و زیستمحیطی جدیدی بود که نیاز به برنامهریزی و سیاستگذاریهای جامع برای مدیریت جمعیت شهری و بهبود کیفیت زندگی در این مناطق را ضروری میسازد.
برای کسب اطلاعات و آمارهای بیشتر در حوزهی جمعیتشناسی کلیک کنید.
آمارهای مرتبط:
آمار توزیع نسبی جمعیت نقاط روستایی به تفکیک استان سال 1385
آمار توزیع نسبی جمعیت نقاط روستایی به تفکیک استان سال 1390
آمارهای مشابه در همین حوزه
