بررسی میزان ذخایر گندم کشورهای جهان در سال ۲۰۲۵ بر اساس آمارهای دپارتمان کشاورزی آمریکا.
ذخایر پایانی گندم یکی از مهمترین شاخصهای ارزیابی امنیت غذایی در سراسر جهان به شمار میرود. این شاخص نشاندهنده میزان گندمی است که پس از پایان سال بازاریابی و مصرف داخلی، همچنان در سیلوها و انبارهای یک کشور باقی میماند تا در مواقع بحران یا خشکسالی مورد استفاده قرار گیرد. بر اساس آخرین آمارهای منتشر شده توسط دپارتمان کشاورزی آمریکا برای سال ۲۰۲۵، کشورهای مختلف استراتژیهای متفاوتی را برای ذخیرهسازی این کالای استراتژیک اتخاذ کردهاند.
چین؛ پیشتاز بیرقیب ذخیرهسازی گندم در جهان
نگاهی به آمارهای سال ۲۰۲۵ نشان میدهد که کشور چین با ذخیره خیرهکننده ۱۲۵.۷ میلیون تن گندم، با فاصلهای بسیار زیاد نسبت به سایر کشورها در رتبه نخست جهان قرار دارد. برای درک بهتر این عدد کافی است بدانید که ظرفیت سیلوهای چین حدود ۵ برابر بیشتر از ایالات متحده آمریکا (با ذخیره ۲۵.۴ میلیون تن) است. این حجم عظیم از ذخیرهسازی نشاندهنده تمرکز ویژه پکن بر تامین امنیت غذایی پایدار برای جمعیت میلیاردی خود است.
وضعیت ذخایر گندم در قدرتهای بزرگ کشاورزی
پس از چین و آمریکا، کشورهای روسیه و هند در ردههای بعدی قرار دارند:
- آمریکا: ۲۵.۴ میلیون تن
- روسیه: ۱۳.۴ میلیون تن
- هند: ۱۱.۸ میلیون تن
کشورهایی مانند کانادا با ۴.۱ میلیون تن و استرالیا با ۳.۹ میلیون تن نیز در ردههای بعدی این لیست قرار گرفتهاند که نشاندهنده توانایی بالای این کشورهای صادرکننده در حفظ ذخایر استراتژیک خود است.
جایگاه ایران و کشورهای منطقه در سال ۲۰۲۵
بر اساس پیشبینیهای انجام شده برای سال ۲۰۲۵، میزان ذخایر پایانی گندم ایران حدود ۳.۳ میلیون تن برآورد شده است. این میزان ذخیره، ایران را در جایگاهی نزدیک به کشورهای همسایه قرار میدهد. برای مقایسه:
- ترکیه: ۳.۵ میلیون تن
- عربستان سعودی: ۳.۶ میلیون تن
- عراق: ۲.۹ میلیون تن
این آمار نشان میدهد که ایران توانسته است ذخایر مناسبی را برای حفظ پایداری بازار داخلی خود ایجاد کند، هرچند تقویت این ذخایر همواره به عنوان یک اولویت ملی مطرح است.
جمعبندی
تحلیل آمارهای ذخایر گندم در سال ۲۰۲۵ نشاندهنده نابرابری شدید در توزیع و ذخیرهسازی این محصول حیاتی است. تمرکز بیش از ۱۲۵ میلیون تن گندم در سیلوهای چین، این کشور را به بزرگترین دارنده ذخایر غذایی جهان تبدیل کرده است. در این میان، ایران با ذخیره ۳.۳ میلیون تنی در وضعیت نسبتاً پایداری در منطقه خاورمیانه قرار دارد، اما نوسانات اقلیمی و ژئوپلیتیک همواره لزوم مدیریت دقیقتر این منابع را دوچندان میکند.
