بررسی آمارهای گمرک از افت شدید صادرات فرش دستباف ایران از ۲ میلیارد دلار در سال ۱۳۷۳ به ۵۰ میلیون دلار در سال ۱۴۰۵ و کاهش سهم ایران در بازار جهانی به ۷.۹
فرش دستباف ایران همواره به عنوان یکی از نمادهای برجسته فرهنگ، هنر و اقتصاد صادراتی کشور شناخته میشده است. با این حال، بررسی آمارهای رسمی گمرک جمهوری اسلامی ایران نشاندهنده یک روند نزولی نگرانکننده و افول شدید در ارزش صادرات این کالای ارزشمند طی سه دهه گذشته است. این گزارش به تحلیل روند ۳۳ ساله صادرات فرش دستباف و جایگاه فعلی ایران در بازار جهانی میپردازد.
روند نزولی صادرات فرش دستباف ایران (۱۳۷۲ تا ۱۴۰۵)
بر اساس آمارهای گمرک، ارزش صادرات فرش دستباف ایران در سال ۱۳۷۳ به نقطه اوج خود یعنی ۲ میلیارد و ۱۱۲ میلیون دلار رسید. پس از این سال، صادرات فرش دستباف وارد یک شیب نزولی مداوم شد. در سال ۱۳۷۸ این رقم به ۶۹۱ میلیون دلار کاهش یافت و در سال ۱۳۹۰ به ۵۶۰ میلیون دلار رسید. روند کاهشی با سرعت بیشتری ادامه یافت؛ به طوری که در سال ۱۳۹۶ ارزش صادرات به ۴۲۶ میلیون دلار و در نهایت در سال ۱۴۰۵ به رقم ناچیز ۵۰ میلیون دلار سقوط کرد. این کاهش چشمگیر نشاندهنده از دست رفتن بخش عمدهای از بازارهای سنتی فرش ایران در جهان است.
سهم کشورهای مختلف از بازار جهانی فرش دستباف
افول صادرات فرش دستباف ایران موجب تغییرات اساسی در سهم کشورهای رقیب در بازار جهانی شده است. در حال حاضر، توزیع سهم بازار صادرات فرش دستباف در جهان به شرح زیر است:
- هند: با اختصاص ۳۱.۷ درصد از سهم بازار، در رتبه نخست صادرکنندگان فرش دستباف قرار دارد.
- مصر: با ۱۸.۲ درصد سهم بازار، جایگاه دوم را به خود اختصاص داده است.
- ایران: سهم ایران از بازار جهانی به ۷.۹ درصد کاهش یافته و در جایگاه سوم (در میان کشورهای بررسیشده) قرار گرفته است.
- سایر کشورها: مجموعاً ۴۲.۲ درصد از بازار جهانی را در اختیار دارند.
جمعبندی
آمارهای ۳۳ ساله نشان میدهد که فرش دستباف ایران از یک کالای استراتژیک با صادرات میلیاردی، به یک سهم حاشیهای ۵۰ میلیون دلاری در بازار جهانی تنزل یافته است. رشد رقبایی مانند هند و مصر در کنار چالشهای داخلی تولید و صادرات، سهم ایران را به کمتر از ۸ درصد رسانده است. احیای این صنعت دیرینه نیازمند بازنگری جدی در سیاستهای حمایتی، تسهیل قوانین صادراتی و بازاریابی نوین بینالمللی است.
