بیشترین خروج ارز مربوط به صنعت نساجی است؛ یعنی برای تولید هر واحد ارزش افزوده در این صنعت، ارز زیادی از کشور خارج میشود.
در مقابل، صادرات صنعتی، فرآوردههای شیمیایی و پس از آن فرآوردههای چرمی و فلزات نقش مهمی در تأمین منابع ارزی کشور دارند.
مقایسه این دو نمودار نشان میدهد که برخی صنایع بیشتر نیازمند واردات مواد اولیهاند و برخی دیگر ظرفیت بالاتری برای ارزآوری دارند.
