بررسی آماری مهمترین عوامل جنگلزدایی در دو دهه اخیر نشان میدهد تولید گوشت گاو با سهم ۴۱ درصدی و دانههای روغنی با ۱۶ درصد، بزرگترین عوامل نابودی
جنگلزدایی و نابودی پوششهای گیاهی یکی از بزرگترین بحرانهای زیستمحیطی معاصر است که اکوسیستم زمین را با تهدیدهای جدی مواجه کرده است. تقاضای روزافزون جهانی برای مواد غذایی، گسترش کشاورزی و توسعه صنایع مختلف از مهمترین فشارهایی هستند که در دو دهه گذشته بر ریههای زمین وارد شدهاند. بر اساس آمارهای موجود، از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۳ میلادی، بیش از ۱۲۸ میلیون هکتار جنگل صرفاً به دلیل توسعه کشاورزی از بین رفته است.
نقش صنایع غذایی و دامداری در نابودی جنگلها
تحلیل دادههای آماری نشان میدهد که بخش عمدهای از جنگلزدایی مستقیماً با زنجیره تأمین مواد غذایی انسانها در ارتباط است. در این میان، تولید گوشت گاو با اختصاص ۴۱ درصد از کل سهم جنگلزدایی، به عنوان بزرگترین عامل تخریب جنگلها شناخته میشود. ایجاد چراگاههای وسیع برای پرورش دام، محرک اصلی این تخریب گسترده است.
پس از گوشت گاو، دانههای روغنی (مانند سویا، نخل و غیره) با سهم ۱۶ درصدی در رتبه دوم قرار دارند. کشت گسترده سویا برای خوراک دام و روغن پالم برای صنایع غذایی و آرایشی، بخش وسیعی از جنگلهای بارانی را به زمینهای زراعی تبدیل کرده است.
سهم سایر بخشها و محصولات در جنگلزدایی
علاوه بر دامداری و دانههای روغنی، سایر محصولات کشاورزی و صنعتی نیز سهم قابلتوجهی در این روند دارند:
- صنعت چوب و کاغذ: ۱۲ درصد
- غلات: ۱۲ درصد
- ریشهها و غدهها: ۵ درصد
- سبزیجات، میوه و آجیل: ۵ درصد
- قهوه، کاکائو و ادویهجات: ۴ درصد
- الیاف گیاهی: ۲ درصد
- حبوبات: ۲ درصد
- شکر: ۱ درصد
این آمار نشان میدهد که حتی محصولات روزمرهای مانند قهوه، شکلات و شکر نیز در مقیاس کلان سهم مشخصی در تخریب جنگلهای جهان ایفا میکنند.
جمعبندی
دادههای ارائه شده توسط منبع پژوهشی Singh & Persson به وضوح نشان میدهند که الگوی مصرف غذایی بشر، بهویژه تمایل بالا به مصرف گوشت گاو و محصولات مشتق از دانههای روغنی، محرکهای اصلی نابودی جنگلها در دو دهه اخیر بودهاند. اصلاح الگوهای مصرف و حرکت به سمت کشاورزی پایدار میتواند نقش کلیدی در کاهش این روند تخریبی داشته باشد.
