بررسی آمار افراد دارای معلولیت به تفکیک دهک درآمدی و شدت معلولیت نشان میدهد جمعیت معلولان در دهکهای کمدرآمد ۱ تا ۴ بیش از ۳ برابر سایر دهکهاست.
بررسی وضعیت معیشتی و توزیع جمعیتی افراد دارای معلولیت یکی از شاخصهای مهم در تحلیلهای رفاهی و سیاستگذاری اجتماعی به شمار میرود. دادههای آماری نشان میدهند که میان میزان درآمد خانوار و شیوع انواع معلولیتها ارتباط قابل توجهی وجود دارد.
تمرکز جمعیت افراد دارای معلولیت در دهکهای کمدرآمد
بر اساس دادههای ارائهشده، بیشترین جمعیت افراد دارای معلولیت (با شدت متوسط تا خیلی شدید) در دهکهای ۱ تا ۴ یعنی اقشار با درآمد کمتر قرار دارند. تعداد این افراد در دهکهای ۱ تا ۴ به ۱,۲۲۲,۳۲۰ نفر میرسد که بیش از ۳ برابر مجموع افراد دارای معلولیت در دهکهای ۵ تا ۱۰ است.
در دهکهای با درآمد متوسط (دهک ۵ تا ۷)، این جمعیت به ۲۳۶,۹۹۲ نفر کاهش پیدا میکند و در دهکهای با درآمد بالاتر (دهک ۸ تا ۱۰)، جمعیت کل افراد دارای معلولیت به ۱۶۱,۱۷۲ نفر میرسد.
توزیع شدت معلولیت به تفکیک دهکهای درآمدی
با تفکیک شدت معلولیت به سه سطح «متوسط»، «شدید» و «خیلی شدید»، جزئیات زیر قابل مشاهده است:
- دهک ۱ تا ۴ (درآمد کمتر): ۴۴۰,۷۹۶ نفر دارای معلولیت متوسط، ۶۴۲,۰۸۶ نفر معلولیت شدید و ۱۳۹,۴۳۸ نفر معلولیت خیلی شدید.
- دهک ۵ تا ۷ (درآمد متوسط): ۸۹,۶۱۸ نفر دارای معلولیت متوسط، ۱۱۸,۲۶۹ نفر معلولیت شدید و ۲۹,۱۰۵ نفر معلولیت خیلی شدید.
- دهک ۸ تا ۱۰ (درآمد بیشتر): ۶۰,۲۶۵ نفر دارای معلولیت متوسط، ۸۰,۲۷۱ نفر معلولیت شدید و ۲۰,۶۳۶ نفر معلولیت خیلی شدید.
جمعبندی
آمارهای مربوط به توزیع افراد دارای معلولیت نشاندهنده تمرکز بسیار بالای این جامعه در دهکهای پایین درآمدی (۱ تا ۴) است. در تمامی سطوح، معلولیت «شدید» بیشترین فراوانی را به خود اختصاص داده است که این موضوع لزوم بازنگری و تقویت چترهای حمایتی برای اقشار کمدرآمد دارای عضو معلول را برجسته میکند.
